Δυο Δρόμοι, ο εξής Ένας

Διαβάζω τις απόψεις των διαφόρων Πανιωνίων στο διαδίκτυο, απόψεις που εκφράζουν την αγωνία που αισθάνονται για το μέλλον αυτού του Συλλόγου με τον οποίο έχουμε συνδέσει τα καλύτερα μας χρόνια και θεωρώ υποχρέωση μου να τοποθετηθώ και εγώ ξεκάθαρα.

Οι δρόμοι που ανοίγονται μπροστά μας κατά τη γνώμη μου είναι δύο.

Ο πρώτος είναι η αποδοχή της πρότασης των Παπαλόη και Σία, μιας πρότασης που έχει περάσει από 40 κύματα και που όσο περνάει ο καιρός οι διακυμάνσεις της θολώνουν την εικόνα αντί να την ξεκαθαρίζουν. Θα συμφωνήσω με τον Ιωνα ότι αν η πρόταση είναι πραγματική στηρίζεται στο φιλέτο των 29 αν δεν κάνω λάθος στρεμμάτων στο κέντρο του αστικού ιστού της Νέας Σμύρνης, μια έκταση που μέσα στις ευκαιρίες που η κρίση δίνει στους μεγαλοεπενδυτές να ξεπεράσουν νομικά εμπόδια του παρελθόντος μπορεί να κτιστεί πολύ πιο εύκολα. Τα στρέμματα αυτά είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο σε μια τέτοια οικονομική συγκυρία κάποιοι με πολλά λεφτά θα ενδιαφέρονταν με τόσο πάθος για τον Πανιώνιο. Αυτό είναι το καλό σενάριο. Το μεσαίο σενάριο είναι οι άνθρωποι αυτοί να είναι αεριτζήδες σαν τόσους άλλους που μπήκαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο και να δημιουργήσουν πολλά σημαντικά προβλήματα στο σύλλογο στο μέλλον. Το κακό σενάριο είναι να ανήκουν σε ένα από τα κυκλώματα του ποδοσφαίρου και να κινδυνεύσουμε σε κάποια χρόνια να έχουμε την τύχη του Βόλου ή της Καβάλας.

Η δεύτερη λύση είναι η αποδοχή της πραγματικής οικονομικής κατάστασης και ο σχηματισμός μιας Πανιώνιας Κίνησης, μιας κίνησης που θα μπεί μπροστά και με τη στήριξη κάποιων έμπειρων στα ποδοσφαιρικά (όχι κατά ανάγκη Βεντούρη, Τσολακάκη, Κουτελάκη, θα μπορούσαν να είναι π.χ. ο Ζερβακάκος, κάποιοι παλιοί ποδοσφαιριστές όπως ο Σκρέκης, ο Δέδες) αλλά και την αποδοχή Τσακίρη (που κατέχει το 22% των μετοχών) θα τρέξει την ομάδα για τον επόμενο χρόνο. Η οικονομική κατάσταση όλων των ομάδων είναι τέτοια που μια τέτοια κίνηση που θα ήταν κίνηση αυτοκτονίας πριν μερικές βδομάδες σήμερα να μπορεί να υλοποιηθεί με σημαντικές πιθανότητες επιτυχίας. Η Πανιώνια αυτή Κίνηση θα πρέπει να αγκαλιάσει όλους όσους ανιδιοτελώς ενδιαφερονται για την ομάδα.

Όποια και απο τις δύο λύσεις και αν επιλεγεί η θέση η δική μας είναι μονόδρομος. Θα πρέπει να ενισχύσουμε και  ταυτόχρονα να προστατεύσουμε την ομάδα. Αν επιλεγεί η πρώτη λύση τότε μέσα στην κρίση ο Πανιώνιος θα έχει σημαντική ρευστότητα. Θα πρέπει αυτή τη ρευστότητα να την διαχειστεί η διοίκηση με τέτοιο τρόπο ώστε να πιάσει τόπο. Δηλαδή με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τον τρόπο που τη διαχειρίστηκε ο κύριος Τσακίρης που ενώ έβαζε λεφτά στην ΠΑΕ αυτά δεν φαίνονταν αγωνιστικά. Θεωρώ λοιπόν ότι σε αυτή την περίπτωση οι εκπρόσωποι μιας κίνησης των μικρομετόχων-κόσμου που θα συμμετέχουν στο ΔΣ και θα έχουν εμπειρία στις ποδοσφαιρικές υποθέσεις θα μπορέσουν να δράσουν σαν δικλείδα ασφαλείας.  Αν επιλεγεί η δεύτερη λύση τότε ο κόσμος θα συμμετέχει άμεσα στη διοίκηση και επομένως είναι προφανές ότι θα πρέπει να τη στηρίξει.

Και στις δύο περιπτώσεις πάντως θεωρώ ότι η πολυδιάσπαση θα πρέπει να σταματήσει και θα πρέπει να προχωρήσουμε σε μια Πανιώνια Κίνηση ανάλογη με αυτή της δεκαετίας του 80. Είναι καιρός να σταματήσουμε να χορεύουμε έξω από το χορό. Είναι καιρός να μαζευτούμε όσοι ενδιαφερόμαστε γι αυτό το Σύλλογο όσοι πονάμε για αυτή την Ιωνική Ασπίδα και να δούμε πως θα βοηθήσουμε να βγει το φίδι από την τρύπα, είτε με πλούσιους επενδυτές (μακάρι) είτε μόνοι μας αν αυτοί αποδειχτούν φιάσκο. Εμείς εποδείξαμε ότι  δεν είμασετ Ηρακλής. Τότε κάναμε το πρώτο βήμα. Ηρθε η ώρα να προχωρήσουμε παρακάτω.