H χρονιά στην ακαδημία ποδοσφαίρου του Α.Ο . Υμηττού τελειώνει με απόλυτη επιτυχία. Τα παιδιά γεννημένα το 2001 και το 2002 αναδείχτηκαν πρωταθλητές στην κατηγορία τους στο Θουκυδίδειο κερδίζοντας στον τελικό την Κυριακή το βράδυ τον ΑΟΝΑ με (5-1) και είναι και επικεφαλής στον όμιλο τους στην ΕΠΣΑ με 12 νίκες και 2 ισοπαλίες.
Στα μάτια τους μετά τα παιγνίδια βλέπω τη χαρά του παιγνιδιού, την αγωνιστικότητα για την ομάδα για τους φίλους και συμπαίκτες τους, κάτι το οποίο δεν βλέπουμε πολλές φορές στα "μεγάλα" παιγνίδια. Θα πρέπει να δώσω συγχαρητήρια στους προπονητές τους , τον κύριο Λευτέρη Καλατζή ( στη φωτογραφία σαν σωστός στρατηγός δίνει το παράγγελμα και στέλνει τον Κυριάκο στο τέρμα) , εναν άνθρωπο που μπορεί να μην έχει φορέσει "μεγάλη" φανέλα αλλά είναι πάντα με το χαμόγελο και με τον έπαινο στο στόμα και με αυτό τον τρόπο παίρνει το μέγιστο από τα παιδιά , αλλά και τον Γιώργο Μπαρμπαλιά (αδελφό του παλιού τερματοφύλακα μας Δημήτρη) που σαν επικεφαλής συνεισφέρει αποφασιστικά στη λειτουργία της ομάδας. Πολλές φορές στην εποχή μας η πραγματική προσπάθεια και η δουλειά δεν αναγνωρίζονται. Θα ήμουν όμως εντελώς άδικος αν δεν έλεγα ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους αυτούς, για την προσπάθεια που κάνουν με τα παιδιά μας.
Ο Α.Ο. Υμηττού είναι ένα μικρό σωματείο. Ένα σωματείο που όλοι έχουν μια άλλη ομάδα στην καρδιά τους. Όμως αυτό το σωματείο (που όλοι ξέρουμε ότι τα παιδιά μας δεν φιλοδοξούν να φορέσουν τη φανέλα του όταν μεγαλώσουν) έμαθε στα παιδιά μας τι σημαίνει ομάδα. Πέρσι έφτασαν στον τελικό και τον έχασαν στα πέναλτι. Πέρσι μετά το χαμένο τελικό πήγαν όλα μαζί στο Καρπενήσι στο τουρνουά της ΕΠΣΑ όπου και εκεί έφτασαν στον τελικό και τον "έχασαν" (α ρε κοράκι) από τον Απόλλωνα Σμύρνης. Φέτος θα πάνε στο Λουτράκι πάλι στο τουρνουά της ΕΠΣΑ. Αυτοί οι αγώνες μαθαίνουν στα παιδιά μας τι σημαίνει ομάδα , τα κανουν ομάδα. Ενα μικρό λοιπόν σωματείο που πορεύεται σωστά.
Περισσότερα όμως συγχαρητήρια ανήκουν στα παιδιά που μια ολόκληρη χρονιά προσπάθησαν και κατάφεραν φέτος να σηκώσουν το κύπελλο ( όχι ακόμα βέβαια, αυτό θα γίνει στην επίσημη τελετή του τουρνουά). Επίσης πολλά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά όλων των ομάδων που συμμετείχαν στους αγώνες και που προσπάθησαν όλη τη χρονιά. Τελικά αυτός είναι ο πραγματικός αθλητισμός (και αν έλειπαν και μερικοί τσαμπουκάδες των γονιών κατά τη διάρκεια της χρονιάς θα ήταν τέλεια).
Στα μάτια τους μετά τα παιγνίδια βλέπω τη χαρά του παιγνιδιού, την αγωνιστικότητα για την ομάδα για τους φίλους και συμπαίκτες τους, κάτι το οποίο δεν βλέπουμε πολλές φορές στα "μεγάλα" παιγνίδια. Θα πρέπει να δώσω συγχαρητήρια στους προπονητές τους , τον κύριο Λευτέρη Καλατζή ( στη φωτογραφία σαν σωστός στρατηγός δίνει το παράγγελμα και στέλνει τον Κυριάκο στο τέρμα) , εναν άνθρωπο που μπορεί να μην έχει φορέσει "μεγάλη" φανέλα αλλά είναι πάντα με το χαμόγελο και με τον έπαινο στο στόμα και με αυτό τον τρόπο παίρνει το μέγιστο από τα παιδιά , αλλά και τον Γιώργο Μπαρμπαλιά (αδελφό του παλιού τερματοφύλακα μας Δημήτρη) που σαν επικεφαλής συνεισφέρει αποφασιστικά στη λειτουργία της ομάδας. Πολλές φορές στην εποχή μας η πραγματική προσπάθεια και η δουλειά δεν αναγνωρίζονται. Θα ήμουν όμως εντελώς άδικος αν δεν έλεγα ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους αυτούς, για την προσπάθεια που κάνουν με τα παιδιά μας.
Ο Α.Ο. Υμηττού είναι ένα μικρό σωματείο. Ένα σωματείο που όλοι έχουν μια άλλη ομάδα στην καρδιά τους. Όμως αυτό το σωματείο (που όλοι ξέρουμε ότι τα παιδιά μας δεν φιλοδοξούν να φορέσουν τη φανέλα του όταν μεγαλώσουν) έμαθε στα παιδιά μας τι σημαίνει ομάδα. Πέρσι έφτασαν στον τελικό και τον έχασαν στα πέναλτι. Πέρσι μετά το χαμένο τελικό πήγαν όλα μαζί στο Καρπενήσι στο τουρνουά της ΕΠΣΑ όπου και εκεί έφτασαν στον τελικό και τον "έχασαν" (α ρε κοράκι) από τον Απόλλωνα Σμύρνης. Φέτος θα πάνε στο Λουτράκι πάλι στο τουρνουά της ΕΠΣΑ. Αυτοί οι αγώνες μαθαίνουν στα παιδιά μας τι σημαίνει ομάδα , τα κανουν ομάδα. Ενα μικρό λοιπόν σωματείο που πορεύεται σωστά.Περισσότερα όμως συγχαρητήρια ανήκουν στα παιδιά που μια ολόκληρη χρονιά προσπάθησαν και κατάφεραν φέτος να σηκώσουν το κύπελλο ( όχι ακόμα βέβαια, αυτό θα γίνει στην επίσημη τελετή του τουρνουά). Επίσης πολλά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά όλων των ομάδων που συμμετείχαν στους αγώνες και που προσπάθησαν όλη τη χρονιά. Τελικά αυτός είναι ο πραγματικός αθλητισμός (και αν έλειπαν και μερικοί τσαμπουκάδες των γονιών κατά τη διάρκεια της χρονιάς θα ήταν τέλεια).
