Πριν από μια βδομάδα ακριβώς παρακολούθησα το τουρνουά μίνι(;;;;) παίδων πόλο του ΠΑΟ όπου εμφανίστηκε ένας φαινομενικά κάκιστος Πανιώνιος και κάποιες υπερομάδες.
Ξαφνικά μετά από μια βδομάδα η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Ο Πανιωνιος εμφανίστηκε μεταμορφωμένος στο επίσημο πρωτάθλημα κυρίως χάρη στην απόφαση να παίξει μεγάλο διάστημα η ομάδα με ένα σύστημα που δεν το είχε δοκιμάσει ποτέ ούτε στις προπονήσεις αλλά ούτε και στα φιλικά αλλά κατά τη γνώμη μου είναι αυτό που ταιριάζει στο υλικό της. Συγκεκριμένα τραβήχτηκε ο Μάγγος έξω από τα δύο μέτρα με αποτέλεσμα να ελευθερωθεί και να σκοράρει πολύ περισσότερο καθώς έχει το πιο αξιόπιστο σουτ και αφέθηκε ο Κυριάκος να παίζει ξύλο με τους αντίστοιχους κεντρικούς. Παράδειγμα σήμερα με το Παλιό Φάληρο όπου στο τελευταίο 7λεπτό ενώ ο "δευτεροκλασάτος" Κυριάκος έπαιζε ξύλο με τους κεντρικούς του Φαλήρου, ο Μάγγος έχοντας πάνω του ένα ντεμί του χεριού του σε 4 κούρσες πέτυχε 4 γκολ. Αυτό το συστημα μπορεί να παιχτεί και με άλλους φουνταριστούς όπως ο Δημόκριτος και να μεταμορφώσει την ομάδα ανεβάζοντας την επίπεδο (αλλά και να αξιοποιήσει περισσότερα παιδιά). Είναι μια δικαίωση γι αυτά που έγραφα ότι θεωρώ ότι η ομάδα έχει καλό υλικό και μπορεί να φέρει καλύτερα αποτελέσματα αν αξιοποιηθεί σωστά το υλικό της. Ακόμα όμως και στο ματς με το Καλαμάκι που η ομάδα έπαιξε όπως είχε σχεδιασθεί όλο το χρόνο η εικόνα της ηταν πολύ διαφορετική καθώς ήταν εξαιρετικά βελτιωμένη. Δεν θα έγραφα τίποτα για το προηγούμενο τουρνουά αν δεν είχα παρακολουθήσει (για την ακρίβεια μόλις γυρίσαμε) το ντέρμπι για την πρώτη θέση ενός άλλου ομίλου ανάμεσα στην Ηλιούπολη και στη Γλυφάδα. Εκεί είδα μια Γλυφάδα η οποία δεν έχει καμία σχεση με τη Γλυφάδα που είδα πριν μια βδομάδα. Η Ηλιούπολη είναι μια καλά δουλεμένη ομάδα με δυο βιολιά και τους υπόλοιπους εργάτες (με εξαιρετικό προπονητή όμως τον Γιάννη Διαρεμέ που είναι σκάλες καλύτερος από όποιον έχει αυτή τη στιγμή ο Πανιώνιος σε μίνι παίδες και παίδες). Απέναντι σε αυτή την ομάδα η Γλυφάδα ήταν ανύπαρκτη. Το σκόρ έφτασε στο 7-4 υπέρ της Ηλιούπολης στο τέλος του τρίτου 7λεπτου. Τελικά η Γλυφάδα ισοφάρισε καθώς προσαρμόστηκε στις αντίπαλες αδυναμίες.
Στη συνέχεια θα έπαιζε ΚΟΠΙ-Ιωνικός. Προπονητής στο ΚΟΠΙ ο Γιώργος Τριανταφύλλου που και αυτός έχει περάσει από την Ηλιούπολη και είναι αρκετά καλός (προς το πολύ καλός). Ο Ιωνικός κατέβηκε με 15 παιδιά ενώ στο τουρνουά με μόλις 11 (από τα οποία έπαιζαν τα 8-9). Αναρωτιέμαι λοιπόν τι ηλικίες αντιμετώπισαν τα παιδιά μας πριν μια βδομάδα. Επίσης αναρωτιέμαι ποιος ο λόγος σε ένα τουρνουά μίνι παίδων να κατεβαίνουν και μεγαλύτεροι. ΟΚ μπορεί κάποιος να το πάρει ή να πάρει μια καλή θέση αλλά τι έγινε; Αναρωτιέμαι πως εκείνη η ομάδα που μας έριχνε στο πρώτο οκτάλεπτο συνεχείς αιφνιδιασμούς και στην οποία δεν μπορούσαμε να κατεβάσουμε τη μπάλα μετατράπηκε σε μια ομαδούλα η οποία έχανε με 3 γκολ από την Ηλιούπολη από την οποία απειλούσαν ΜΟΝΟ 2 παίκτες. Προσωπικά πιστεύω ότι οι ομάδες μόλις έμαθαν ότι στο τουρνουά θα είναι και Π. Φάληρο και Βουλιαγμένη ενίσχυσαν τις ομάδες τους με παίδες για να έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Αυτό όμως είχε σαν αποτέλεσμα να διασυρθεί ο Πανιώνιος που κατέβηκε με την κανονική του ομάδα. Θυμάμαι που κοιτώντας τα αντίπαλα σώματα αναρωτιόμασταν σα γονείς με τι ηλικίες παίζουμε.
Εδώ θέλω να πω αυτό που με έχει εντυπωσιάσει στο πόλο μίνι παίδων φέτος είναι η ανυπαρξία προσαρμογής του παιγνιδιού μιας ομάδας πάνω στον αντίπαλο. Οι περισσότεροι προπονητές δουλεύουν κάποια συστήματα και παίζουν με τον ίδιο τρόπο είτε απέναντι τους έχουν την Κάτω Παναγιά είτε τη Βουλιαγμένη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να χάνονται παιγνίδια που αλλιώς θα είχαν κερδηθεί. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου το μεγάλο προσόν του Διαρεμέ. Προσαρμόζεται στο παιγνίδι και προσπαθεί να εκμεταλλευθεί τα δικά του πλεονεκτήματα εξουδετερώνοντας ταυτόχρονα τα μειονεκτήματα του αντιπάλου. Πέρσι στο τελευταίο παιγνίδι της προκριματικής φάσης έπαιζε Ηλιούπολη-Πανιώνιος . Όποιος κέρδιζε προκρινόταν. Ο προπονητής του Πανιωνίου έκανε ένα λάθος στο ημίχρονο βάζοντας τον Μάγγο κεντρικό. Αμέσως η εντολή του Διαρεμέ ήταν όλο το παιγνίδι στο φουνταριστό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο Γιώτης που ήταν φουνταριστός να κάνει προσωπικό ρεκόρ σκοραρίσματος με 6 ή 7 γκολ και η Ηλιούπολη να περάσει ενώ ο Πανιώνιος να αποκλειστεί. Κάτι τέτοιο μέχρι στιγμής στον Πανιώνιο δεν το έχω δει. Όλη η χρονιά πήγαινε με ένα σύστημα που δεν εκμεταλλευόταν όλο το υλικό που υπήρχε. Θεωρώ λοιπόν ότι ο προπονητής είναι κάτι περισσότερο από γυμναστής. Είναι κόουτς μέσα στο παιγνίδι, είναι ηγέτης στις προπονήσεις και σε αυτές τις ηλικίες πρώτιστα ειναι παιδαγωγός. Εγώ πόλο δεν έχω παίξει αλλά αυτό το θεωρώ προσόν μου καθώς απαλλαγμένος από προσωπικά βιώματα του στυλ "έτσι με προπονούσαν εμένα στη Βουλιαγμένη π.χ. όταν ήμουν 11 χρονών" (δηλαδή πριν 35 χρόνια) μπορώ να διαβάσω (και αυτό κάνω) σύγχρονες επιστημονικές εργασίες και βιβλία για την προπονητική του πόλο και να αποκτήσω μια καλή ιδέα για τις σύγχρονες αντιλήψεις Τώρα π.χ. ξέρουμε καλά πως γίνεται η παραγωγή ενέργειας μέσα σε ένα μυ και τι διαφορές έχει αυτή η διαδικασία σε ένα πολίστα από ένα κολυμβητή 400 μέτρων ελεύθερο, συνεπώς ξέρουμε πως πρέπει να προπονηθεί ένα παιδί ώστε να έχει μέγιστη απόδοση στο πόλο και όχι στο κολύμπι.. Αυτή τη στιγμή διαβάζω το "WATER POLO SERIES BOOK 1 : BASICS OF SUCCESSFUL COACHING" του "Dante Dettamanti" που μου έδωσε ένας φίλος. Στο πρώτο κεφάλαιο του περιγράφεται πως πρέπει να είναι ο καλός προπονητής.
Επίσης θέλω να πω ότι στο κρίσιμο παιγνίδι όπου ο νικητής θα προκρινόταν (μετά την αλλαγή του αριθμού των ομάδων που προκρίνονταν από τον όμιλο μας) απέναντι μας είχαμε μια ομάδα με μόλις 11 παιδιά που πριν μερικές ώρες είχαν δώσει ένα δύσκολο παιγνίδι με το Παλιό Φάληρο. Το Καλαμάκι λοιπόν όσο περνούσε η ώρα έδειχνε μια κουρασμένη ομάδα χωρίς φρεσκάδα, η οποία μετά τα μέσα του δευτέρου επταλέπτου έδειχνε ανήμπορη να αντιδράσει. Αυτό όμως θα είχε συμβεί και σε μας αν είχε επικρατήσει η λογική των "πρωτοκλασάτων" και των "δευτεράτζων". Αν αυτοί που όλη τη χρονιά είχαν μικρό χρόνο συμμετοχής δεν είχαν ξεκουράσει την εφτάδα που ξεκινά στα παιγνίδια με το Νηρέα αλλά και τη Βουλιαγμενη και είχαμε αναγκαστεί και μεις να βγάλουμε 3 παιγνίδια με 7-8 παίκτες τότε στο κρίσιμο παιγνίδι με το Καλαμάκι εμείς θα ειμασταν πιο κουρασμένοι από το Καλαμάκι και το αποτέλεσμα θα ήταν αντίστροφο (καθώς στα περισσότερα φιλικά μέσα στη χρονιά είχαμε χάσει από το Καλαμάκι). Όμως η καλή απόδοση αυτών που δεν ξεκινούν στην εφτάδα στα δύο προηγούμενα παιγνίδια βοήθησε την ομάδα να διατηρηθεί φρέσκια στο κρίσιμο παιγνίδι.
Τέλος θέλω να πω ότι ο Κυριάκος τα πήγε καλά στο τουρνουά. Όποτε του ζητήθηκε (και του ζητήθηκε αρκετές φορές καθώς έπαιξε σχεδόν 8 επτάλεπτα) ήταν εκεί, πάλεψε, πέτυχε 5 γκολ, κολύμπησε καλούτσικα (εξαιρετικά για τα μέχρι πριν 2 μήνες δεδομένα του) . Αυτό οφείλεται όχι σε κανένα προπονητή αλλά στο ότι για ένα μήνα ο Πανιώνιος του προσεφερε μόνο την πισίνα καθώς είχα αναλάβει από την εξέδρα να του διορθώνω τον τρόπο κολύμβησης μια που ο προπονητής τον είχε αφήσει στη μοίρα του. Αν δεν είχα επέμβει ούτε ο Κυριάκος θα είχε βελτιωθεί αλλά ούτε και η ομάδα θα είχε ένα χρήσιμο εργαλείο. Αυτό όμως είναι απαράδεκτο καθώς δεν ήταν αυτή η δουλειά μου. Αυτό θα έπρεπε να το είχαν δει οι υπεύθυνοι και να το είχαν κάνει εκείνοι.
Τωρα ο αγωνιστικός στόχος επετεύχθει καθώς η ομάδα πέρασε. Όμως μένει μια αποτίμηση της όλης δουλειάς αυτής της χρονιάς. Είναι ακόμα σημαντικό ερωτηματικό για μένα αν η ομάδα πέτυχε τους διδακτικούς της στόχους, δηλαδή τι έμαθαν τα παιδιά. Πιστευω ότι αν αυτή η ομάδα δουλευθεί συνολικά και πέρα από κολήματα σε 3 χρόνια θα μπορεί να χτυπά άνετα θέση στην τελική φάση (και όχι μόνο). Αν όμως συνεχιστεί αυτή η σημερινή κατάσταση θα έχει διαρροές στο έμψυχο υλικό της και δεν θα οδηγήσει πουθενά. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο στόχος των ακαδημιών του Πανιωνίου είναι διπλός. Από τη μια όπως λέει το καταστατικό του να προωθηθει ο αθλητισμός στη νεολαία αλλά φυσικά υπάρχει και ο στόχος να βγουν παίκτες που θα πλαισιώσουν την πρώτη ομάδα.
Υ.Γ. Το άλλο Σαββατοκύριακο θα είναι η ημιτελική φάση. Στο παιγνίδι της Παρασκευής ο Κυριάκος μάλλον θα λείπει καθώς θα είναι με την ομάδα παμπαίδων (2000-2001) του ΑΟ Υμηττού στο 2ο Διεθνές Ποδοσφαιρικό Τουρνουά Βόλου που διοργανώνει ο Ολυμπιακός Βόλου. Είναι κατανοητό ότι ανάμεσα στον κύριο Λευτέρη που τον έχει στηρίξει όσο κανείς στον αθλητισμό και στον προπονητή του πόλο που δεν ασχολείτο καν μαζί του για πάνω από ένα μήνα να επιλέξει τον κύριο Λευτέρη. Έτσι είναι. Είπα παραπάνω ότι ο προπονητής πρέπει να είναι και παιδαγωγός και να έχει επαφή με τα παιδιά. Ο κύριος Λευτέρης Καλατζης είναι.
Ξαφνικά μετά από μια βδομάδα η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Ο Πανιωνιος εμφανίστηκε μεταμορφωμένος στο επίσημο πρωτάθλημα κυρίως χάρη στην απόφαση να παίξει μεγάλο διάστημα η ομάδα με ένα σύστημα που δεν το είχε δοκιμάσει ποτέ ούτε στις προπονήσεις αλλά ούτε και στα φιλικά αλλά κατά τη γνώμη μου είναι αυτό που ταιριάζει στο υλικό της. Συγκεκριμένα τραβήχτηκε ο Μάγγος έξω από τα δύο μέτρα με αποτέλεσμα να ελευθερωθεί και να σκοράρει πολύ περισσότερο καθώς έχει το πιο αξιόπιστο σουτ και αφέθηκε ο Κυριάκος να παίζει ξύλο με τους αντίστοιχους κεντρικούς. Παράδειγμα σήμερα με το Παλιό Φάληρο όπου στο τελευταίο 7λεπτό ενώ ο "δευτεροκλασάτος" Κυριάκος έπαιζε ξύλο με τους κεντρικούς του Φαλήρου, ο Μάγγος έχοντας πάνω του ένα ντεμί του χεριού του σε 4 κούρσες πέτυχε 4 γκολ. Αυτό το συστημα μπορεί να παιχτεί και με άλλους φουνταριστούς όπως ο Δημόκριτος και να μεταμορφώσει την ομάδα ανεβάζοντας την επίπεδο (αλλά και να αξιοποιήσει περισσότερα παιδιά). Είναι μια δικαίωση γι αυτά που έγραφα ότι θεωρώ ότι η ομάδα έχει καλό υλικό και μπορεί να φέρει καλύτερα αποτελέσματα αν αξιοποιηθεί σωστά το υλικό της. Ακόμα όμως και στο ματς με το Καλαμάκι που η ομάδα έπαιξε όπως είχε σχεδιασθεί όλο το χρόνο η εικόνα της ηταν πολύ διαφορετική καθώς ήταν εξαιρετικά βελτιωμένη. Δεν θα έγραφα τίποτα για το προηγούμενο τουρνουά αν δεν είχα παρακολουθήσει (για την ακρίβεια μόλις γυρίσαμε) το ντέρμπι για την πρώτη θέση ενός άλλου ομίλου ανάμεσα στην Ηλιούπολη και στη Γλυφάδα. Εκεί είδα μια Γλυφάδα η οποία δεν έχει καμία σχεση με τη Γλυφάδα που είδα πριν μια βδομάδα. Η Ηλιούπολη είναι μια καλά δουλεμένη ομάδα με δυο βιολιά και τους υπόλοιπους εργάτες (με εξαιρετικό προπονητή όμως τον Γιάννη Διαρεμέ που είναι σκάλες καλύτερος από όποιον έχει αυτή τη στιγμή ο Πανιώνιος σε μίνι παίδες και παίδες). Απέναντι σε αυτή την ομάδα η Γλυφάδα ήταν ανύπαρκτη. Το σκόρ έφτασε στο 7-4 υπέρ της Ηλιούπολης στο τέλος του τρίτου 7λεπτου. Τελικά η Γλυφάδα ισοφάρισε καθώς προσαρμόστηκε στις αντίπαλες αδυναμίες.
Στη συνέχεια θα έπαιζε ΚΟΠΙ-Ιωνικός. Προπονητής στο ΚΟΠΙ ο Γιώργος Τριανταφύλλου που και αυτός έχει περάσει από την Ηλιούπολη και είναι αρκετά καλός (προς το πολύ καλός). Ο Ιωνικός κατέβηκε με 15 παιδιά ενώ στο τουρνουά με μόλις 11 (από τα οποία έπαιζαν τα 8-9). Αναρωτιέμαι λοιπόν τι ηλικίες αντιμετώπισαν τα παιδιά μας πριν μια βδομάδα. Επίσης αναρωτιέμαι ποιος ο λόγος σε ένα τουρνουά μίνι παίδων να κατεβαίνουν και μεγαλύτεροι. ΟΚ μπορεί κάποιος να το πάρει ή να πάρει μια καλή θέση αλλά τι έγινε; Αναρωτιέμαι πως εκείνη η ομάδα που μας έριχνε στο πρώτο οκτάλεπτο συνεχείς αιφνιδιασμούς και στην οποία δεν μπορούσαμε να κατεβάσουμε τη μπάλα μετατράπηκε σε μια ομαδούλα η οποία έχανε με 3 γκολ από την Ηλιούπολη από την οποία απειλούσαν ΜΟΝΟ 2 παίκτες. Προσωπικά πιστεύω ότι οι ομάδες μόλις έμαθαν ότι στο τουρνουά θα είναι και Π. Φάληρο και Βουλιαγμένη ενίσχυσαν τις ομάδες τους με παίδες για να έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Αυτό όμως είχε σαν αποτέλεσμα να διασυρθεί ο Πανιώνιος που κατέβηκε με την κανονική του ομάδα. Θυμάμαι που κοιτώντας τα αντίπαλα σώματα αναρωτιόμασταν σα γονείς με τι ηλικίες παίζουμε.
Εδώ θέλω να πω αυτό που με έχει εντυπωσιάσει στο πόλο μίνι παίδων φέτος είναι η ανυπαρξία προσαρμογής του παιγνιδιού μιας ομάδας πάνω στον αντίπαλο. Οι περισσότεροι προπονητές δουλεύουν κάποια συστήματα και παίζουν με τον ίδιο τρόπο είτε απέναντι τους έχουν την Κάτω Παναγιά είτε τη Βουλιαγμένη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να χάνονται παιγνίδια που αλλιώς θα είχαν κερδηθεί. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου το μεγάλο προσόν του Διαρεμέ. Προσαρμόζεται στο παιγνίδι και προσπαθεί να εκμεταλλευθεί τα δικά του πλεονεκτήματα εξουδετερώνοντας ταυτόχρονα τα μειονεκτήματα του αντιπάλου. Πέρσι στο τελευταίο παιγνίδι της προκριματικής φάσης έπαιζε Ηλιούπολη-Πανιώνιος . Όποιος κέρδιζε προκρινόταν. Ο προπονητής του Πανιωνίου έκανε ένα λάθος στο ημίχρονο βάζοντας τον Μάγγο κεντρικό. Αμέσως η εντολή του Διαρεμέ ήταν όλο το παιγνίδι στο φουνταριστό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο Γιώτης που ήταν φουνταριστός να κάνει προσωπικό ρεκόρ σκοραρίσματος με 6 ή 7 γκολ και η Ηλιούπολη να περάσει ενώ ο Πανιώνιος να αποκλειστεί. Κάτι τέτοιο μέχρι στιγμής στον Πανιώνιο δεν το έχω δει. Όλη η χρονιά πήγαινε με ένα σύστημα που δεν εκμεταλλευόταν όλο το υλικό που υπήρχε. Θεωρώ λοιπόν ότι ο προπονητής είναι κάτι περισσότερο από γυμναστής. Είναι κόουτς μέσα στο παιγνίδι, είναι ηγέτης στις προπονήσεις και σε αυτές τις ηλικίες πρώτιστα ειναι παιδαγωγός. Εγώ πόλο δεν έχω παίξει αλλά αυτό το θεωρώ προσόν μου καθώς απαλλαγμένος από προσωπικά βιώματα του στυλ "έτσι με προπονούσαν εμένα στη Βουλιαγμένη π.χ. όταν ήμουν 11 χρονών" (δηλαδή πριν 35 χρόνια) μπορώ να διαβάσω (και αυτό κάνω) σύγχρονες επιστημονικές εργασίες και βιβλία για την προπονητική του πόλο και να αποκτήσω μια καλή ιδέα για τις σύγχρονες αντιλήψεις Τώρα π.χ. ξέρουμε καλά πως γίνεται η παραγωγή ενέργειας μέσα σε ένα μυ και τι διαφορές έχει αυτή η διαδικασία σε ένα πολίστα από ένα κολυμβητή 400 μέτρων ελεύθερο, συνεπώς ξέρουμε πως πρέπει να προπονηθεί ένα παιδί ώστε να έχει μέγιστη απόδοση στο πόλο και όχι στο κολύμπι.. Αυτή τη στιγμή διαβάζω το "WATER POLO SERIES BOOK 1 : BASICS OF SUCCESSFUL COACHING" του "Dante Dettamanti" που μου έδωσε ένας φίλος. Στο πρώτο κεφάλαιο του περιγράφεται πως πρέπει να είναι ο καλός προπονητής.
Επίσης θέλω να πω ότι στο κρίσιμο παιγνίδι όπου ο νικητής θα προκρινόταν (μετά την αλλαγή του αριθμού των ομάδων που προκρίνονταν από τον όμιλο μας) απέναντι μας είχαμε μια ομάδα με μόλις 11 παιδιά που πριν μερικές ώρες είχαν δώσει ένα δύσκολο παιγνίδι με το Παλιό Φάληρο. Το Καλαμάκι λοιπόν όσο περνούσε η ώρα έδειχνε μια κουρασμένη ομάδα χωρίς φρεσκάδα, η οποία μετά τα μέσα του δευτέρου επταλέπτου έδειχνε ανήμπορη να αντιδράσει. Αυτό όμως θα είχε συμβεί και σε μας αν είχε επικρατήσει η λογική των "πρωτοκλασάτων" και των "δευτεράτζων". Αν αυτοί που όλη τη χρονιά είχαν μικρό χρόνο συμμετοχής δεν είχαν ξεκουράσει την εφτάδα που ξεκινά στα παιγνίδια με το Νηρέα αλλά και τη Βουλιαγμενη και είχαμε αναγκαστεί και μεις να βγάλουμε 3 παιγνίδια με 7-8 παίκτες τότε στο κρίσιμο παιγνίδι με το Καλαμάκι εμείς θα ειμασταν πιο κουρασμένοι από το Καλαμάκι και το αποτέλεσμα θα ήταν αντίστροφο (καθώς στα περισσότερα φιλικά μέσα στη χρονιά είχαμε χάσει από το Καλαμάκι). Όμως η καλή απόδοση αυτών που δεν ξεκινούν στην εφτάδα στα δύο προηγούμενα παιγνίδια βοήθησε την ομάδα να διατηρηθεί φρέσκια στο κρίσιμο παιγνίδι.
Τέλος θέλω να πω ότι ο Κυριάκος τα πήγε καλά στο τουρνουά. Όποτε του ζητήθηκε (και του ζητήθηκε αρκετές φορές καθώς έπαιξε σχεδόν 8 επτάλεπτα) ήταν εκεί, πάλεψε, πέτυχε 5 γκολ, κολύμπησε καλούτσικα (εξαιρετικά για τα μέχρι πριν 2 μήνες δεδομένα του) . Αυτό οφείλεται όχι σε κανένα προπονητή αλλά στο ότι για ένα μήνα ο Πανιώνιος του προσεφερε μόνο την πισίνα καθώς είχα αναλάβει από την εξέδρα να του διορθώνω τον τρόπο κολύμβησης μια που ο προπονητής τον είχε αφήσει στη μοίρα του. Αν δεν είχα επέμβει ούτε ο Κυριάκος θα είχε βελτιωθεί αλλά ούτε και η ομάδα θα είχε ένα χρήσιμο εργαλείο. Αυτό όμως είναι απαράδεκτο καθώς δεν ήταν αυτή η δουλειά μου. Αυτό θα έπρεπε να το είχαν δει οι υπεύθυνοι και να το είχαν κάνει εκείνοι.
Τωρα ο αγωνιστικός στόχος επετεύχθει καθώς η ομάδα πέρασε. Όμως μένει μια αποτίμηση της όλης δουλειάς αυτής της χρονιάς. Είναι ακόμα σημαντικό ερωτηματικό για μένα αν η ομάδα πέτυχε τους διδακτικούς της στόχους, δηλαδή τι έμαθαν τα παιδιά. Πιστευω ότι αν αυτή η ομάδα δουλευθεί συνολικά και πέρα από κολήματα σε 3 χρόνια θα μπορεί να χτυπά άνετα θέση στην τελική φάση (και όχι μόνο). Αν όμως συνεχιστεί αυτή η σημερινή κατάσταση θα έχει διαρροές στο έμψυχο υλικό της και δεν θα οδηγήσει πουθενά. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο στόχος των ακαδημιών του Πανιωνίου είναι διπλός. Από τη μια όπως λέει το καταστατικό του να προωθηθει ο αθλητισμός στη νεολαία αλλά φυσικά υπάρχει και ο στόχος να βγουν παίκτες που θα πλαισιώσουν την πρώτη ομάδα.
Υ.Γ. Το άλλο Σαββατοκύριακο θα είναι η ημιτελική φάση. Στο παιγνίδι της Παρασκευής ο Κυριάκος μάλλον θα λείπει καθώς θα είναι με την ομάδα παμπαίδων (2000-2001) του ΑΟ Υμηττού στο 2ο Διεθνές Ποδοσφαιρικό Τουρνουά Βόλου που διοργανώνει ο Ολυμπιακός Βόλου. Είναι κατανοητό ότι ανάμεσα στον κύριο Λευτέρη που τον έχει στηρίξει όσο κανείς στον αθλητισμό και στον προπονητή του πόλο που δεν ασχολείτο καν μαζί του για πάνω από ένα μήνα να επιλέξει τον κύριο Λευτέρη. Έτσι είναι. Είπα παραπάνω ότι ο προπονητής πρέπει να είναι και παιδαγωγός και να έχει επαφή με τα παιδιά. Ο κύριος Λευτέρης Καλατζης είναι.
