Το σημερινό παιγνίδι ήταν πολύ σημαντικό. Αν κερδίζαμε (όπως και τελικά το καταφέραμε) θα φτάναμε τους 12 βαθμούς στο μέσο του πρώτου γύρου και θα κεφαλαιοποιούσαμε τα κέρδη από τη μεγάλη εκτός έδρας νίκη στα Γιάννενα. Παίζαμε με μια ομάδα που έχει τη δυνατότητα να κάνει μεταγραφές με πιο γεμάτο ρόστερ από το δικό μας και με τους ίδιους στόχους.
Ο προπονητής κατέβασε μια ορθολογική ενδεκάδα στο πρώτο ημίχρονο με δύο αμυντικά χαφ, Καλτσά και Μητρόπουλο, με μια επιθετική τετράδα, Κολοβό, Ντούνη, Μενδρινό και Αραβίδη και με Γιαννακόπουλο τερματοφύλακα, Κούρντι, Κούρο, Κουλοχέρη και Αυλωνίτη στην άμυνα. Η εικόνα της ομάδα η γνωστή, τεράστια προβλήματα στην οργάνωση του παιγνιδιού, προσπάθειες κυρίως ατομικές και σέντρες που τις καθάριζαν εύκολα οι ψηλοί σεντερ μπακ του Απόλλωνα καθώς δεν είχαμε και τον κλασικό σεντερ φορ μέσα. Στον αντίποδα ο Απόλλωνας ήταν μια συνηθισμένη ομάδα του Τεννέ (ενός "κανονικού" προπονητή όπως θα έλεγαν και κάποιοι φίλοι του συλλόγου που έχουν λυσσάξει να φύγει ο προπονητής), με σφικτή άμυνα , μαντουμαδόρους που θα έλεγε και ο Αλέφαντος και κυνήγι μιας ευκαιρίας να κάνουν ένα γκολ. Η ευκαιρία τους ήρθε από μια σέντρα από αριστερά και ολιγωρία του κέντρου της άμυνας. Και μετά τι; Ταμπούρι και καθυστερήσεις μέχρι να λήξει το παιγνίδι. Με πολλούς υποψήφιους για το όσκαρ πρώτου δεύτερου και λοιπών ανδρικών ρόλων να παραδίδουν μαθήματα υποκριτικής σε όλους τους σταρ του Χόλλυγουντ για το πως κάποιος πεθαίνει στο χορτάρι και ανασταίνεται μετά από λίγο, με το μυαλό μόνο στην καταστροφή του παιγνιδιού και στο ρολόι.
Ο Παντελής άλλαξε θέσεις στους παίκτες μετά το γκολ έβαλε το Ντούνη αριστερά τον Κολοβό κέντρο αλλά η ομάδα δεν τσούλαγε με τίποτα. Στο ημίχρονο έκανε μια αλλαγή. Μέσα ο Γιάννου, εκτός ο Ντούνης και δεξί εξτρέμ ο Μενδρινός. Μόλις την είδα την αλλαγή διαμαρτυρήθηκα. Μα είναι δυνατόν να βγάζουμε ένα δεξί εξτρέμ και να κάνουμε εξτρέμ ένα καθαρό κεντρικό χάφ; Όμως ο προπονητής ήξερε καλύτερα. Η ομάδα άρχισε να ρολάρει να πιέζει, να αλλάζει μπάλα και αν απειλεί. Έπαψε να είναι εκείνο το άνευρο σύνολο του πρώτου ημιχρόνου. Και άρχισαν να έρχονται οι ευκαιρίες. Πρώτα κλώτσησε μια απίστευτη ευκαιρία ο Γιάννου, στην συνέχεια ισοφάρισε ο Κολοβός, έχασε μια ακόμα απίστευτη ευκαιρία ο Αραβίδης για να πετύχει ένα ακόμα γκολ ο Κολοβός. Εν των μεταξύ ο προπονητής είχε βάλει τον Καπάνταη στη θέση του ενός αμυντικού χαφ και είχε γυρίσει το Μενδρινό πίσω σαν δευτερο αμυντικο χαφ. Όταν περάσαμε μπροστά στο σκορ έβγαλε τον Κολοβό και έβαλε τον Λαμπρόπουλό απελευθερώνοντας τον Μενδρινό ώστε να κρατάει μπάλα και να τρώει το χρόνο επαναφέροντας ταυτόχρονα την αμυντική ισορροπία. Σε όλο το δεύτερο ημίχρονο ο Απόλλωνας μας απείλησε μια φορά όταν μπήκε από καθαρή θέση οφσάιντ από τα πλάγια ένας παίκτης και απέκρουσε αρχικά ο Γιαννακόπουλος. Και κάπως έτσι ήρθε το τρίποντο.
Ο Πανιώνιος του δευτέρου ημιχρόνου νομίζω ότι ήταν ο καλύτερος φετινός Πανιώνιος (που εγώ έχω δει). Έχει δε μεγάλη σημασία ότι εκείνη τη στιγμή το ματς πήγαινε στραβά καθώς χάναμε. Πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα ότι μετά τον Πανθρακικό που δεχτήκαμε πρώτοι γκολ, μετά τον Εργοτέλη που επίσης δεχτήκαμε πρώτοι γκολ, καταφέραμε και σήμερα να ισοφαρίσουμε . Η ομάδα δείχνει στοιχεία βελτίωσης και μεγάλου τσαμπουκά. Δεν παρατάει τα παιγνίδια. Επίσης θέλω να πω ότι ο Απόλλων προηγήθηκε στο σκορ όπως και εμείς με τα Γιάννενα. Η διαφορά είναι ότι εμείς κάναμε στα Γιάννενα εξαιρετική διαχείριση του παιγνιδιού ενώ ο Απόλλωνας με "κανονικό" προπονητή το έριξε στις καθυστερήσεις για να φάει χρόνο.
Συνεπώς ας αφήσουμε ήσυχη την ομάδα να αγωνιστεί μήπως και καταφέρει να σώσει την κατηγορία. Ας σταματήσουμε να πριονίζουμε την καρέκλα του προπονητή που από ότι δείχνει δεν είναι κακός και ας υποστηρίξουμε μόνο την ομάδα.
Ο Παντελής άλλαξε θέσεις στους παίκτες μετά το γκολ έβαλε το Ντούνη αριστερά τον Κολοβό κέντρο αλλά η ομάδα δεν τσούλαγε με τίποτα. Στο ημίχρονο έκανε μια αλλαγή. Μέσα ο Γιάννου, εκτός ο Ντούνης και δεξί εξτρέμ ο Μενδρινός. Μόλις την είδα την αλλαγή διαμαρτυρήθηκα. Μα είναι δυνατόν να βγάζουμε ένα δεξί εξτρέμ και να κάνουμε εξτρέμ ένα καθαρό κεντρικό χάφ; Όμως ο προπονητής ήξερε καλύτερα. Η ομάδα άρχισε να ρολάρει να πιέζει, να αλλάζει μπάλα και αν απειλεί. Έπαψε να είναι εκείνο το άνευρο σύνολο του πρώτου ημιχρόνου. Και άρχισαν να έρχονται οι ευκαιρίες. Πρώτα κλώτσησε μια απίστευτη ευκαιρία ο Γιάννου, στην συνέχεια ισοφάρισε ο Κολοβός, έχασε μια ακόμα απίστευτη ευκαιρία ο Αραβίδης για να πετύχει ένα ακόμα γκολ ο Κολοβός. Εν των μεταξύ ο προπονητής είχε βάλει τον Καπάνταη στη θέση του ενός αμυντικού χαφ και είχε γυρίσει το Μενδρινό πίσω σαν δευτερο αμυντικο χαφ. Όταν περάσαμε μπροστά στο σκορ έβγαλε τον Κολοβό και έβαλε τον Λαμπρόπουλό απελευθερώνοντας τον Μενδρινό ώστε να κρατάει μπάλα και να τρώει το χρόνο επαναφέροντας ταυτόχρονα την αμυντική ισορροπία. Σε όλο το δεύτερο ημίχρονο ο Απόλλωνας μας απείλησε μια φορά όταν μπήκε από καθαρή θέση οφσάιντ από τα πλάγια ένας παίκτης και απέκρουσε αρχικά ο Γιαννακόπουλος. Και κάπως έτσι ήρθε το τρίποντο.
Ο Πανιώνιος του δευτέρου ημιχρόνου νομίζω ότι ήταν ο καλύτερος φετινός Πανιώνιος (που εγώ έχω δει). Έχει δε μεγάλη σημασία ότι εκείνη τη στιγμή το ματς πήγαινε στραβά καθώς χάναμε. Πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα ότι μετά τον Πανθρακικό που δεχτήκαμε πρώτοι γκολ, μετά τον Εργοτέλη που επίσης δεχτήκαμε πρώτοι γκολ, καταφέραμε και σήμερα να ισοφαρίσουμε . Η ομάδα δείχνει στοιχεία βελτίωσης και μεγάλου τσαμπουκά. Δεν παρατάει τα παιγνίδια. Επίσης θέλω να πω ότι ο Απόλλων προηγήθηκε στο σκορ όπως και εμείς με τα Γιάννενα. Η διαφορά είναι ότι εμείς κάναμε στα Γιάννενα εξαιρετική διαχείριση του παιγνιδιού ενώ ο Απόλλωνας με "κανονικό" προπονητή το έριξε στις καθυστερήσεις για να φάει χρόνο.
Συνεπώς ας αφήσουμε ήσυχη την ομάδα να αγωνιστεί μήπως και καταφέρει να σώσει την κατηγορία. Ας σταματήσουμε να πριονίζουμε την καρέκλα του προπονητή που από ότι δείχνει δεν είναι κακός και ας υποστηρίξουμε μόνο την ομάδα.
