Είναι αλήθεια ότι το καταστατικό του Πανιωνίου είναι απαρχαιωμένο. Είναι αλήθεια ότι χρειάζεται αλλαγή. Η οποιαδήποτε αλλαγή όμως θα πρέπει να έχει σαν βάση της την ειλικρίνεια και όχι την υποκρισία.
Διαβάζω ότι το νέο καταστατικό θα απαγορεύει τις παρατάξεις. Αυτό και αν είναι υποκρισία. Αν ο κόσμος του Πανιωνίου είναι διχασμένος τι κερδίζουμε αν όλοι οι υποψήφιοι είναι σε ένα ψηφοδέλτιο; Βασικά κερδίζει αυτός που θέλει να το παίξει και έτσι και γκιουβέτσι, δηλαδή να είναι με τον ένα πρόεδρο για να κάνει τις διασυνδέσεις του αλλά ταυτόχρονα να κλείνει το μάτι και στους άλλους και να τους το παίζει αμερόληπτος. Και τελικά ενώ θα έχουμε ένα ψηφοδέλτιο η κάθε παράταξη θα δίνει χαρτάκια με σταυροδοσία στον καθένα προσπαθώντας να ελέγξει τις εκλογές και πάντα κερδισμένοι θα είναι αυτοί που είναι με όλους και με κανένα. Το έργο αυτό το έχουμε δει σε πάρα πολλά σωματεία τα οποία έχουν αποδεχθεί το ένα ψηφοδέλτιο. Και τελικά βγαίνει ένα μη λειτουργικό ΔΣ καθώς η πλειοψηφία των συμβούλων πολύ εύκολα θα είναι εχθρική προς τον πρόεδρο. Το αστείο ότι όλοι είμαστε Πανιώνιοι καλό είναι να μη το λέμε γιατί το ζήσαμε τα τελευταία χρόνια με την "Πανιώνια Κίνηση". Είναι κατά τη γνώμη μου πολύ πιο τίμιο να υπάρχουν παραταξιακά ψηφοδέλτια από τη στιγμή που ο κόσμος είναι χωρισμένος σε παρατάξεις. Το πρόβλημα είναι να κρατήσεις τον κόσμο ενωμένο και όχι με καταστατικές απαγορεύσεις να παρουσιάζεις μια ψεύτικη ενότητα.
Δεν ξεχνάω ότι αυτά τα έχουμε ζήσει στον Πανιώνιο. Πριν από 3 χρόνια η παράταξη Βεντούρη αν και δεν υπήρχε δικό της ψηφοδέλτιο ψήφισε μαζικά λευκό. Αν λοιπόν υπάρχει ένα μπλοκ κόσμου που αποδέχεται κάποια πράγματα είναι πολύ πιο τίμιο και δημοκρατικό να του δίνεις τη δυνατότητα να εκφραστεί όπως αυτό θέλει και όχι όπως αποφάσισε ο κάθε συντάκτης ενός καταστατικού. Και αναρωτιέμαι γιατί π.χ. στο δικηγορικό σύλλογο δεν εφαρμόζονται παρόμοιες διαδικασίες.
Επίσης δεν μου αρέσει ο αμερικανόθρεφτος περιορισμός των δύο διοικητικών συμβουλίων (που στις ΗΠΑ εφευρέθηκε μετά τις πολλαπλές προεδρικές θητείες Ρούζβελτ). Και δεν μου αρέσει γιατί θα δημιουργήσει τρομερά προβλήματα στο σύλλογο. Πρώτα πρώτα θα πρέπει κάθε 3 χρόνια να αλλάζει το μισό ΔΣ ώστε να διατηρείται μια συνέχεια. Και ενώ π.χ. θα έχεις κάποιους που θα έχουν αποκτήσει μια πείρα στη διαχείριση του Συλλόγου θα πρέπει να τους αλλάξεις όχι γιατί είναι άχρηστοι ή κακοί αλλά γιατί το λέει το καταστατικό. Αυτή είναι μια πρόνοια που δείχνει πόσο λίγο ο σύλλογος εκτιμά τα μέλη του. Αν τα μέλη είναι ανίκανα να κρίνουν ποιοι είναι καλοί τότε βάζουμε αστυνομικές διατάξεις ώστε να κρίνει το καταστατικό. Δηλαδή με βάση τη λογική σας ακόμα και ένας Δάλλας που ζούσε για τον Πανιώνιο σε 6 χρόνια θα έπρεπε να φύγει. Δηλαδή παραδεχόμαστε ότι σαν μέλη είμαστε άχρηστοι να κρίνουμε και αυτό το λέμε δημοκρατικό.
Σε όλα αυτά διαβάζω και το άκρως προσβλητικό χαρακτηρισμό για μέλη του Πανιωνίου "επαγγελματίες ψηφοφόροι". Και βέβαια δεν υπάρχει κουβέντα για το πως οι ΓΣ θα διαφυλαχτούν από τους διάφορους τραμπουκισμούς που ζήσαμε. Το γιατί δεν το ξέρω αλλά το υποψιάζομαι. Πρόβλημα λοιπόν είναι κάποια από τα 220 μέλη που είχαν δικαίωμα ψήφου πέρσι και όχι όλοι αυτοί που ενώ δεν είχαν επέβαλαν τη γνώμη τους στη ΓΣ και την έκαναν μπάχαλο.
Διαφωνώ απόλυτα με την ευκολία διαγραφής μελών του Πανιωνίου. Είμαστε ελάχιστοι και αν αρχίσουμε να διαγράφουμε εύκολα τότε θα μείνουμε 30 άτομα, (μια παρέα) που θα έχουμε τη δυνατότητα να πληρώνουμε συνδρομές και θα κάνουμε ότι γουστάρουμε στο σύλλογο. Δεν είναι έτσι. Το να διαγράφεις είναι πάντα εύκολο. Το να αυξάνεις τα μέλη σου είναι δύσκολο.
Είπαμε ότι ο σύλλογος θέλει ένα πιο λειτουργικό καταστατικό, όχι ένα υποκριτικό καταστατικό που θα τον οδηγήσει ξανά σε παρόμοιες με τις τελευταίες περιπέτειες. Προσωπικά σαν μέλος του ερασιτέχνη Πανιωνίου ένα τέτοιο καταστατικό θα το καταψηφίσω όποιος και να το προτείνει.
Διαβάζω ότι το νέο καταστατικό θα απαγορεύει τις παρατάξεις. Αυτό και αν είναι υποκρισία. Αν ο κόσμος του Πανιωνίου είναι διχασμένος τι κερδίζουμε αν όλοι οι υποψήφιοι είναι σε ένα ψηφοδέλτιο; Βασικά κερδίζει αυτός που θέλει να το παίξει και έτσι και γκιουβέτσι, δηλαδή να είναι με τον ένα πρόεδρο για να κάνει τις διασυνδέσεις του αλλά ταυτόχρονα να κλείνει το μάτι και στους άλλους και να τους το παίζει αμερόληπτος. Και τελικά ενώ θα έχουμε ένα ψηφοδέλτιο η κάθε παράταξη θα δίνει χαρτάκια με σταυροδοσία στον καθένα προσπαθώντας να ελέγξει τις εκλογές και πάντα κερδισμένοι θα είναι αυτοί που είναι με όλους και με κανένα. Το έργο αυτό το έχουμε δει σε πάρα πολλά σωματεία τα οποία έχουν αποδεχθεί το ένα ψηφοδέλτιο. Και τελικά βγαίνει ένα μη λειτουργικό ΔΣ καθώς η πλειοψηφία των συμβούλων πολύ εύκολα θα είναι εχθρική προς τον πρόεδρο. Το αστείο ότι όλοι είμαστε Πανιώνιοι καλό είναι να μη το λέμε γιατί το ζήσαμε τα τελευταία χρόνια με την "Πανιώνια Κίνηση". Είναι κατά τη γνώμη μου πολύ πιο τίμιο να υπάρχουν παραταξιακά ψηφοδέλτια από τη στιγμή που ο κόσμος είναι χωρισμένος σε παρατάξεις. Το πρόβλημα είναι να κρατήσεις τον κόσμο ενωμένο και όχι με καταστατικές απαγορεύσεις να παρουσιάζεις μια ψεύτικη ενότητα.
Δεν ξεχνάω ότι αυτά τα έχουμε ζήσει στον Πανιώνιο. Πριν από 3 χρόνια η παράταξη Βεντούρη αν και δεν υπήρχε δικό της ψηφοδέλτιο ψήφισε μαζικά λευκό. Αν λοιπόν υπάρχει ένα μπλοκ κόσμου που αποδέχεται κάποια πράγματα είναι πολύ πιο τίμιο και δημοκρατικό να του δίνεις τη δυνατότητα να εκφραστεί όπως αυτό θέλει και όχι όπως αποφάσισε ο κάθε συντάκτης ενός καταστατικού. Και αναρωτιέμαι γιατί π.χ. στο δικηγορικό σύλλογο δεν εφαρμόζονται παρόμοιες διαδικασίες.
Επίσης δεν μου αρέσει ο αμερικανόθρεφτος περιορισμός των δύο διοικητικών συμβουλίων (που στις ΗΠΑ εφευρέθηκε μετά τις πολλαπλές προεδρικές θητείες Ρούζβελτ). Και δεν μου αρέσει γιατί θα δημιουργήσει τρομερά προβλήματα στο σύλλογο. Πρώτα πρώτα θα πρέπει κάθε 3 χρόνια να αλλάζει το μισό ΔΣ ώστε να διατηρείται μια συνέχεια. Και ενώ π.χ. θα έχεις κάποιους που θα έχουν αποκτήσει μια πείρα στη διαχείριση του Συλλόγου θα πρέπει να τους αλλάξεις όχι γιατί είναι άχρηστοι ή κακοί αλλά γιατί το λέει το καταστατικό. Αυτή είναι μια πρόνοια που δείχνει πόσο λίγο ο σύλλογος εκτιμά τα μέλη του. Αν τα μέλη είναι ανίκανα να κρίνουν ποιοι είναι καλοί τότε βάζουμε αστυνομικές διατάξεις ώστε να κρίνει το καταστατικό. Δηλαδή με βάση τη λογική σας ακόμα και ένας Δάλλας που ζούσε για τον Πανιώνιο σε 6 χρόνια θα έπρεπε να φύγει. Δηλαδή παραδεχόμαστε ότι σαν μέλη είμαστε άχρηστοι να κρίνουμε και αυτό το λέμε δημοκρατικό.
Σε όλα αυτά διαβάζω και το άκρως προσβλητικό χαρακτηρισμό για μέλη του Πανιωνίου "επαγγελματίες ψηφοφόροι". Και βέβαια δεν υπάρχει κουβέντα για το πως οι ΓΣ θα διαφυλαχτούν από τους διάφορους τραμπουκισμούς που ζήσαμε. Το γιατί δεν το ξέρω αλλά το υποψιάζομαι. Πρόβλημα λοιπόν είναι κάποια από τα 220 μέλη που είχαν δικαίωμα ψήφου πέρσι και όχι όλοι αυτοί που ενώ δεν είχαν επέβαλαν τη γνώμη τους στη ΓΣ και την έκαναν μπάχαλο.
Διαφωνώ απόλυτα με την ευκολία διαγραφής μελών του Πανιωνίου. Είμαστε ελάχιστοι και αν αρχίσουμε να διαγράφουμε εύκολα τότε θα μείνουμε 30 άτομα, (μια παρέα) που θα έχουμε τη δυνατότητα να πληρώνουμε συνδρομές και θα κάνουμε ότι γουστάρουμε στο σύλλογο. Δεν είναι έτσι. Το να διαγράφεις είναι πάντα εύκολο. Το να αυξάνεις τα μέλη σου είναι δύσκολο.
Είπαμε ότι ο σύλλογος θέλει ένα πιο λειτουργικό καταστατικό, όχι ένα υποκριτικό καταστατικό που θα τον οδηγήσει ξανά σε παρόμοιες με τις τελευταίες περιπέτειες. Προσωπικά σαν μέλος του ερασιτέχνη Πανιωνίου ένα τέτοιο καταστατικό θα το καταψηφίσω όποιος και να το προτείνει.
