Πριν απο 3 χρόνια κερδίζαμε τον ΠΑΟΚ με 3-1 στη Νέα Σμύνρη και βάζαμε υποθήκη για το ΟΥΕΦΑ. Πριν απο εναμιση χρόνο χάναμε 2-0 στην Τούμπα με μια άθλια διαιτησία που δεν μας είχε δώσει ένα καθαρό πέναλτι στο 0-0 και είχε δώσει ένα ανύπαρκτο στον ΠΑΟΚ. Αντί να γίνει το 0-1 είχε γίνει το 1-0 και στο 91 έγινε και το 2-0.
Από εκείνο το παιγνίδι ο ΠΑΟΚ έκανε ξεκάθαρα βήματα μπροστά. Εχοντας έναν καλό προπονητή με μια συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία, δούλεψε, οργανώθηκε και σήμερα κέρδισε τον Ολυμπαικό στο Καραϊσκάκη χωρίς ουσιαστικά να κινδυνέψει,έχοντας μάλιστα και 2 δοκάρια.
Από εκείνο το παιγνίδι εμείς κάναμε ξεκάθαρα βήματα πίσω. Διώξαμε έναν πετυχημένο προπονητή που μας είχε βγάλει δυο συνεχείς χρονιές 5ους, αλλά και μια σειρά αξιόλογων παικτών, αλλάξαμε προπονητές με διαφορετική φιλοσοφία, στήσαμε μια ομάδα χωρίς καμία προσοχή στην άμυνα, αφήσαμε τεράστια κενά στο ρόστερ, δώσαμε τεράστια προσοχή στον εντυπωσιασμό και όχι στην ουσία και καταλήξαμε σήμερα να αγωνιούμε αν θα μαζέψουμε τους απαραίτητους βαθμούς για να σωθούμε.
Ομως ο ΠΑΟΚ είχε στο τιμόνι του ανθρώπους που ξέρουν απο ποδόσφαιρο (Ζαγοράκης- Βρύζας) και μια τεράστια υπομονή. Εμείς τι απο αυτά έχουμε; Εδώ
φορτώσαμε στον Λινεν την ήττα απο την Μπορντώ, ξεχνώντας τι σημαίνει ελληνικό ποδόσφαιρο και τι γαλλικό. Υπομονή μηδέν δηλαδή.
Στη Γενική Συνέλευση ο κύριος Πρόεδρος μας ρώτησε αν κάποιος απο μας ενδιαφερόταν για να μπει στο ΔΣ της ΠΑΕ. Εγω αυτό το θεωρώ κατάντημα. Τι μπορώ εγω να προσφέρω στο ΔΣ της ΠΑΕ; Τίποτα. Στο ΔΣ πρέπει να είναι άνθρωποι που έχουν γνώσεις απο ποδόσφαιρο ή απο διαχείριση εταιρειών. Δεν υπάρχουν Πανιώνιοι που να ξέρουν απο ποδόσφαιρο για να βοηθήσουν; Από ότι φαίνεται μάλλον όχι. Γι αυτό και τα συνεχή βήματα προς τα πίσω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.