Εδώ και κάποιες μέρες αρκετοί (αναφέρομαι αποκλειστικά στους "σχολιαστές στα ΜΜΕ " και όχι στον απλό κόσμο) είναι αυτοί που προσπαθούν να μας τρομάξουν με τα τόσα κακά που θα πάθουμε αν γυρίσουμε στη δραχμούλα μας.
Τους μηχανισμούς τρομοκράτησης του κόσμου για να ψηφίσει κόντρα στο συμφέρον του αυτά που κάποιοι άλλοι θέλουν γι αυτόν τους έζησα και το 2004 τότε που προσπαθούσαν να πείσουν τους Κύπριους ότι το οχι στο σχέδιο Α(υ)ναν θα οδηγούσε το νησί σε καταστροφή. Τότε που μέσα στο σχέδιο η σύμμαχος Αγγλία είχε φροντίσει να έχουν τεράστια χωρικά ύδατα οι βάσεις της ώστε να φάει τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο που υπάρχει στο υπέδαφος της Κύπρου. Μια χαρά είναι το νησί σήμερα 7 χρόνια μετά. Όλα αποδείχτηκαν παραμύθια.
Πάμε στη δραχμή λοιπόν.
α) Κάποιοι σήμερα ξεχνούν να μας πουν ότι από τις 27 χωρες της ΕΕ μόνο οι 17 μετέχουν στην Ευρωζώνη. Οι άλλες έχουν τα νομίσματα τους. Κάποιες μάλιστα όπως η Αγγλία χρωστάνε τα κέρατα τους (ιδίως ο ιδιωτικός τομέας) αλλά δεν βλέπω να είναι στη σειρά μετά την Ιταλία. Αντίθετα βλέπω την Γαλλία να κινδυνεύει. Συνεπώς όπως οι 10 χώρες είναι στην ΕΕ αλλά δεν είναι στην ευρωζώνη μπορούμε και μεις να είμαστε στην ΕΕ αλλά όχι στο ευρώ. Συνεπώς ούτε απομόνωση θα εχουμε αφου πολιτικά θα συμμετέχουμε στην ΕΕ ούτε η Τουρκία θα μας την πέσει αφού θα μπορούμε να θέσουμε βέτο κλπ. Επειδή λοιπόν αυτό δεν το θέλουν οι "εταιροι"μας και δεν το θέλουν γιατί θα δώσουμε ένα παράδειγμα του πως την κάνουν από το ευρώ και στους άλλους γι αυτό προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν λέγοντας μας ότι αν φύγουμε από την Ευρωζώνη θα φύγουμε και από την ΕΕ . Τρίχες.
β) Στο ευρώ δεν μπήκαμε αμέσως αλλά ένα χρόνο μετά. Εχουμε λοιπόν δει ότι μπορούμε να λειτουργήσουμε μια χαρα με το δικό μας νόμισμα σε μια Ευρώπη που αρκετές χώρες εχουν σαν νόμισμα το ευρώ. Μάλιστα η μεγάλη επίθεση στο εισόδημα των εργαζόμενων έγινε από την κερδοσκοπία ακριβώς κατά τη μετάβαση. Ποιος ξεχνάει ότι σε μια νύχτα το μπουκαλάκι το νερό πήγε από 50 δραχμές στα 50 λετά δηλαδή στις 170 δραχμές ή το ματσάκι του μαϊντανού από 100 δραχμές στη λαϊκή στα 50 λεπτά;
Η επιστροφή λοιπόν στη δραχμή δεν είναι καταστροφή, είναι απλά μονόδρομος.
Τους μηχανισμούς τρομοκράτησης του κόσμου για να ψηφίσει κόντρα στο συμφέρον του αυτά που κάποιοι άλλοι θέλουν γι αυτόν τους έζησα και το 2004 τότε που προσπαθούσαν να πείσουν τους Κύπριους ότι το οχι στο σχέδιο Α(υ)ναν θα οδηγούσε το νησί σε καταστροφή. Τότε που μέσα στο σχέδιο η σύμμαχος Αγγλία είχε φροντίσει να έχουν τεράστια χωρικά ύδατα οι βάσεις της ώστε να φάει τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο που υπάρχει στο υπέδαφος της Κύπρου. Μια χαρά είναι το νησί σήμερα 7 χρόνια μετά. Όλα αποδείχτηκαν παραμύθια.
Πάμε στη δραχμή λοιπόν.
α) Κάποιοι σήμερα ξεχνούν να μας πουν ότι από τις 27 χωρες της ΕΕ μόνο οι 17 μετέχουν στην Ευρωζώνη. Οι άλλες έχουν τα νομίσματα τους. Κάποιες μάλιστα όπως η Αγγλία χρωστάνε τα κέρατα τους (ιδίως ο ιδιωτικός τομέας) αλλά δεν βλέπω να είναι στη σειρά μετά την Ιταλία. Αντίθετα βλέπω την Γαλλία να κινδυνεύει. Συνεπώς όπως οι 10 χώρες είναι στην ΕΕ αλλά δεν είναι στην ευρωζώνη μπορούμε και μεις να είμαστε στην ΕΕ αλλά όχι στο ευρώ. Συνεπώς ούτε απομόνωση θα εχουμε αφου πολιτικά θα συμμετέχουμε στην ΕΕ ούτε η Τουρκία θα μας την πέσει αφού θα μπορούμε να θέσουμε βέτο κλπ. Επειδή λοιπόν αυτό δεν το θέλουν οι "εταιροι"μας και δεν το θέλουν γιατί θα δώσουμε ένα παράδειγμα του πως την κάνουν από το ευρώ και στους άλλους γι αυτό προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν λέγοντας μας ότι αν φύγουμε από την Ευρωζώνη θα φύγουμε και από την ΕΕ . Τρίχες.
β) Στο ευρώ δεν μπήκαμε αμέσως αλλά ένα χρόνο μετά. Εχουμε λοιπόν δει ότι μπορούμε να λειτουργήσουμε μια χαρα με το δικό μας νόμισμα σε μια Ευρώπη που αρκετές χώρες εχουν σαν νόμισμα το ευρώ. Μάλιστα η μεγάλη επίθεση στο εισόδημα των εργαζόμενων έγινε από την κερδοσκοπία ακριβώς κατά τη μετάβαση. Ποιος ξεχνάει ότι σε μια νύχτα το μπουκαλάκι το νερό πήγε από 50 δραχμές στα 50 λετά δηλαδή στις 170 δραχμές ή το ματσάκι του μαϊντανού από 100 δραχμές στη λαϊκή στα 50 λεπτά;
Η επιστροφή λοιπόν στη δραχμή δεν είναι καταστροφή, είναι απλά μονόδρομος.
