Χτες και σήμερα ο γιός μου έπαιξε σε δυο διαφορετικά παιγνίδια σε δυο διαφορετικά αθλήματα. Στο ένα πόλο με την ομάδα της Ηλιούπολης κόντρα στον Πανιώνιο (ηλικίες 2000-2001) και στο άλλο στο ποδόσφαιρο με την ομάδα του Υμηττού κόντρα στον Ολυμπιακό Ελαιώνα (ηλικίες 2001-2002).
Το πρώτο παιγνίδι από όπου και η φωτογραφία (ο γιος μου με το άσπρο σκουφάκι που ναι είναι δικό μας) ήταν ένα πραγματικά αθλητικό παιγνίδι χωρίς βρισίδια χωρίς μπινελίκια με τα παιδιά να αλλάζουν μαζί στα αποδυτήρια. Οταν μάλιστα πήγαν κάποιοι από τους νικητές Πανιώνιους να κάνουν καζούρα στους ηττημένους παρενέβη το νούμερο 9 των νικητών και μπράβο του γι αυτό και είπε: "Θα θέλατε αν χάναμε να μας κάνανε καζούρα;", η κάτι παρόμοιο και η ιστορία τελείωσε εκεί. Μπράβο του καθώς δείχνει μια παιδεία που σαν αθλητής του Πανιωνίου θα πρέπει να έχει. Το γράφω επειδή πολλές φορές έχω κατακρίνει τη συμπεριφορά ομάδων του Πανιωνίου. Εδώ όμως έχω να πω μόνο καλά λόγια. Εγώ πραγματικά τη χάρηκα και την ατμόσφαιρα και τη συμπεριφορά όλων. Μπορεί το 9 και ο γιος μου μέσα στο παιγνίδι να αντάλλαξαν ότι αντάλλαξαν κάτω από το νερό, αλλά αυτό είναι το παιγνίδι.
Θέλω λοιπόν να πω σε όλους προπονητές, παιδιά, γονείς, ευχαριστούμε για το καλό παιγνίδι. Αυτή είναι η παιδεία του Πανιωνίου.
Στο δεύτερο παιγνίδι (δεύτερη φωτο) κόντρα στον Ολυμπιακό Ελαιώνα (ο γιος μου αρχηγός με την κίτρινη φανέλα και το κόκκινο σκουφί) η ατμόσφαιρα ήταν διαφορετική. Φωνές από τους γάβρους γονείς, διαμαρτυρίες στο διαιτητή (πρωτότυπο ε) , μέχρι και νέο κανονισμό βρήκανε. Όταν ο διαιτητής τους ακύρωσε ένα γκολ που δεν ήταν πάνω από 15 μέτρα οφσάιντ. διαμαρτυρήθηκαν γιατί λένε ότι σε αυτές τις ηλικίες θα πρέπει να είναι 2! παίκτες (από τους 9 της ομάδας) οφσάιντ για να καταλογιστεί. Μάλιστα ενώ το παιγνίδι παιζόταν ο διαιτητής τους ρώτησε που βρήκαν αυτό τον κανονισμό. Του απάντησα εγω ότι τον εβγαλε ο Θωμάς Μητρόπουλος και η συζήτηση τελείωσε τότε για να ξαναρχίσει στο τέλος όταν και περικύκλωσαν τον διαιτητή για να του κάνουν τα παράπονα τους για τον κανονισμό του οφσάιντ. Σε κάποια μάλιστα σημεία είχαμε και τα γνωστά συνθήματα κατά του Παναθηναϊκού (θυμίζω σε ματς Α.Ο. Υμηττού- Ολυμπιακού Ελαιώνα). Τελικά βέβαια ο Υμηττός κέρδισε 2-1. Συνολικά μου έκαναν την χειρότερη εντύπωση. Πως είναι δυνατόν τα παιδιά να αποκτήσουν αθλητικό πνεύμα όταν οι γονείς εφευρίσκουν νεους κανονισμούς για να μην παραδεχτούν την ήττα; Στο τέλος μάλιστα η προπονήτρια τους έψαχνε τα δελτία να δει αν ένας συμμαθητής στο σχολείο του γιού μου ήταν 2001 ή ήταν μεγαλύτερος. Το μυαλό τους στην ένσταση. Αντί για υπόθεση Βάλνερ θα είχαμε υπόθεση Μπρέγκο.
Για μένα ο αθλητισμός είναι πάνω από όλα παιδεία. Και γι αυτό χάρηκα παρά το κρύο τον αγώνα του Σαββάτου. Όχι ότι οι φάτσες των γαβρων σήμερα που τα φόρτωναν στη διαιτησία δεν με ευχαρίστησαν αλλά απλά δεν ήταν ατμόσφαιρα παιδικού αγώνα.
Υ.Γ. Συγχαρητήρια; στα παιδιά του πόλο και του μπάσκετ που εξακολουθούν να κρατάνε τη σημαία ψηλά. Κύριοι του ερασιτέχνη. Η ομάδα πόλο είναι η πρώτη που σε ευρωπαϊκό αγώνα νοκ άουτ απέκλεισε μια ομάδα του ΠΟΚ. Θα είναι κρίμα να διαλυθεί στην προσπάθεια για οικονομική εξυγίανση. Αν είναι να μείνει μια ομάδα επαγγελματική στον αυτάρκη Πανιώνιο που πολύ σωστά εξαγγέλετε θα πρέπει να είναι αυτή του πόλο. Θεωρώ ότι με συνετή διαχείριση αυτό είναι απόλυτα εφικτό.
Το πρώτο παιγνίδι από όπου και η φωτογραφία (ο γιος μου με το άσπρο σκουφάκι που ναι είναι δικό μας) ήταν ένα πραγματικά αθλητικό παιγνίδι χωρίς βρισίδια χωρίς μπινελίκια με τα παιδιά να αλλάζουν μαζί στα αποδυτήρια. Οταν μάλιστα πήγαν κάποιοι από τους νικητές Πανιώνιους να κάνουν καζούρα στους ηττημένους παρενέβη το νούμερο 9 των νικητών και μπράβο του γι αυτό και είπε: "Θα θέλατε αν χάναμε να μας κάνανε καζούρα;", η κάτι παρόμοιο και η ιστορία τελείωσε εκεί. Μπράβο του καθώς δείχνει μια παιδεία που σαν αθλητής του Πανιωνίου θα πρέπει να έχει. Το γράφω επειδή πολλές φορές έχω κατακρίνει τη συμπεριφορά ομάδων του Πανιωνίου. Εδώ όμως έχω να πω μόνο καλά λόγια. Εγώ πραγματικά τη χάρηκα και την ατμόσφαιρα και τη συμπεριφορά όλων. Μπορεί το 9 και ο γιος μου μέσα στο παιγνίδι να αντάλλαξαν ότι αντάλλαξαν κάτω από το νερό, αλλά αυτό είναι το παιγνίδι.Θέλω λοιπόν να πω σε όλους προπονητές, παιδιά, γονείς, ευχαριστούμε για το καλό παιγνίδι. Αυτή είναι η παιδεία του Πανιωνίου.
Στο δεύτερο παιγνίδι (δεύτερη φωτο) κόντρα στον Ολυμπιακό Ελαιώνα (ο γιος μου αρχηγός με την κίτρινη φανέλα και το κόκκινο σκουφί) η ατμόσφαιρα ήταν διαφορετική. Φωνές από τους γάβρους γονείς, διαμαρτυρίες στο διαιτητή (πρωτότυπο ε) , μέχρι και νέο κανονισμό βρήκανε. Όταν ο διαιτητής τους ακύρωσε ένα γκολ που δεν ήταν πάνω από 15 μέτρα οφσάιντ. διαμαρτυρήθηκαν γιατί λένε ότι σε αυτές τις ηλικίες θα πρέπει να είναι 2! παίκτες (από τους 9 της ομάδας) οφσάιντ για να καταλογιστεί. Μάλιστα ενώ το παιγνίδι παιζόταν ο διαιτητής τους ρώτησε που βρήκαν αυτό τον κανονισμό. Του απάντησα εγω ότι τον εβγαλε ο Θωμάς Μητρόπουλος και η συζήτηση τελείωσε τότε για να ξαναρχίσει στο τέλος όταν και περικύκλωσαν τον διαιτητή για να του κάνουν τα παράπονα τους για τον κανονισμό του οφσάιντ. Σε κάποια μάλιστα σημεία είχαμε και τα γνωστά συνθήματα κατά του Παναθηναϊκού (θυμίζω σε ματς Α.Ο. Υμηττού- Ολυμπιακού Ελαιώνα). Τελικά βέβαια ο Υμηττός κέρδισε 2-1. Συνολικά μου έκαναν την χειρότερη εντύπωση. Πως είναι δυνατόν τα παιδιά να αποκτήσουν αθλητικό πνεύμα όταν οι γονείς εφευρίσκουν νεους κανονισμούς για να μην παραδεχτούν την ήττα; Στο τέλος μάλιστα η προπονήτρια τους έψαχνε τα δελτία να δει αν ένας συμμαθητής στο σχολείο του γιού μου ήταν 2001 ή ήταν μεγαλύτερος. Το μυαλό τους στην ένσταση. Αντί για υπόθεση Βάλνερ θα είχαμε υπόθεση Μπρέγκο.Για μένα ο αθλητισμός είναι πάνω από όλα παιδεία. Και γι αυτό χάρηκα παρά το κρύο τον αγώνα του Σαββάτου. Όχι ότι οι φάτσες των γαβρων σήμερα που τα φόρτωναν στη διαιτησία δεν με ευχαρίστησαν αλλά απλά δεν ήταν ατμόσφαιρα παιδικού αγώνα.
Υ.Γ. Συγχαρητήρια; στα παιδιά του πόλο και του μπάσκετ που εξακολουθούν να κρατάνε τη σημαία ψηλά. Κύριοι του ερασιτέχνη. Η ομάδα πόλο είναι η πρώτη που σε ευρωπαϊκό αγώνα νοκ άουτ απέκλεισε μια ομάδα του ΠΟΚ. Θα είναι κρίμα να διαλυθεί στην προσπάθεια για οικονομική εξυγίανση. Αν είναι να μείνει μια ομάδα επαγγελματική στον αυτάρκη Πανιώνιο που πολύ σωστά εξαγγέλετε θα πρέπει να είναι αυτή του πόλο. Θεωρώ ότι με συνετή διαχείριση αυτό είναι απόλυτα εφικτό.
