Χτες το απόγευμα είχα πάει να δω την ομάδα πόλο του Πανιωνίου (τα απομεινάρια αυτής που μας κρατούσε υπερήφανους πριν από 2 χρόνια όπως λέγαμε και τότε όλοι ακομα και αυτοί που όταν ήρθαν στη διοίκηση δεν έκαναν τίποτα για να τη συντηρήσουν) που έπαιζε στο Π. Φάληρο με το Αργοστόλι. Ο στόχος της ομάδας φέτος είναι να σώσει την κατηγορία. Εκεί κόντρα στο Αργοστόλι (που έχει καλύτερο ρόστερ από εμάς) στη ημίχρονο κερδίζαμε 4-3, όμως ένα καταστροφικό τρίτο οκτάλεπτο μας έφερε πίσω στο σκορ 7-4 και ένα εντυπωσιακό τέταρτο μας έδωσε την ισοπαλία 7-7. Όπως την είδα η ομάδα θα σωθεί σχετικά εύκολα και αυτό είναι καλό για το πρεστίζ του ερασιτέχνη καθώς δεν ξέρω τον επόμενο χρόνο αν θα έχει άλλο εκπρόσωπο σε πρώτη εθνική κατηγορία.
Εκεί μάθαμε την αποβολή στην Κομοτηνή και το πρώτο γκολ του Αραβίδη. Φεύγοντας από εκεί φτάσαμε στη Λέσχη λίγο πριν αρχίσει το δεύτερο ημίχρονο. Συνεπώς προσωπική άποψη έχω μόνο για το δεύτερο ημίχρονο. Από ότι είδα όμως στα στιγμιότυπα η έκπληξη του Ελευθερόπουλου να ξεκινήσει με τον Οκόγιε του βγήκε γιατί αυτός έκανε την πάσα στον Κολοβό στη φάση της αποβολής. Επίσης από τα στιγμιότυπα βλέπω ότι ο Ελευθερόπουλος είχε διαβάσει καλά το παιγνίδι μέχρι το ημίχρονο όπου και η ομάδα είχε κυριαρχήσει κατά κράτος. Αυτά για το πρώτο ημίχρονο. Στα αποδυτήρια λοιπόν ο προπονητής του Πανθρακικού προσπάθησε να αλλάξει τη ροή του παιγνιδιού και προς τιμήν του τα κατάφερε. Ο Πανιώνιος πέρασε τη σέντρα 2.17 μετά την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου και για δεκαπέντε λεπτά είχε αναγκασθεί σε άτακτη υποχώρηση από μια ομάδα που έπαιζε με δέκα παίκτες με εξαίρεση την φάση του δοκαριού του Κολοβού και ενός σουτ του Φανούρη. Εκεί φάνηκε η αδυναμία του πάγκου μας να διαχειριστεί στο ημίχρονο το παιγνίδι και να σχεδιάσει σωστά το δεύτερο ημίχρονο. Η ομάδα στο β ημίχρονο μέχρι να φάει το γκολ ήταν τρακαρισμένη έκανε πολλά λάθη δεν έβγαινε με ψυχή στις διεκδικήσεις. Μετά την ισοφάριση βελτιωθήκαμε όμως είχε ανέβει πολύ και η ψυχολογία του Πανθρακικού. Το παιγνίδι άνοιξε καθώς και εμείς θέλαμε ένα γκολ αλλά και οι γηπεδούχοι προσπαθούσαν με άξονα κυρίως τον Παπαδόπουλο, αρχισε να βγαίνει και η κούραση τους καθώς έπαιζαν από το 6 με παίκτη λιγότερο και δημιουργήθηκαν χώροι. Και αν ο Φανούρης δεν μπόρεσε να κόψει τη μπάλα στα αριστερά στην αρχή του τελευταίου δεκαλέπτου που υπήρχε τεράστιο κενό το κατάφερε ο Διαμαντάκος και η κόντρα στο σουτ του Αραβίδη μας έφερε το διπλό.
Μέσα σε όλα αυτά μας ήρθε από κάποιον ψύχραιμο που παρακολουθούσε και το μπάσκετ ότι και εκεί η ανατροπή έγινε και κερδίσαμε (αφού και στα τρία αθλήματα πήγε η καρδιά μας στην Κούλουρη) και όλα ήταν καλά.
Συμπέρασματα μου: α) Η ομάδα στο πόλο είναι πολύ πιο καλή από όσο περιμέναμε.
β) Η ομάδα στο μπάσκετ έχει χαρακτήρα μεγάλης ομάδας και πάλι θα είναι πολύ ψηλά και
γ) Η ομάδα στο ποδόσφαιρο με τους πιτσιρικάδες έχει δυνατότητες και δεν έχει σχέση με τις άλλες ομάδες της κατηγορίας της (αυτές με παρόμοια οικονομικά προβλήματα). Υπάρχουν ακόμα τεράστια προβλήματα κυρίως απειρίας και παικτών και προπονητή (ο οποίος αυτή τη στιγμή μαθαίνει το ρόλο του), αλλά τα συμπεράσματα είναι σε γενικές γραμμές θετικά. Εξακολουθώ να πιστεύω προσωπικά ότι με τον Ομο στο κέντρο η ομάδα θα ήταν πιο δεμένη και θα αποφεύγαμε την τρικυμία των αρχών του β ημιχρόνου αλλά δέχομαι ότι ο προπονητής κάνει τις επιλογές του και κρίνεται από τα αποτελέσματα. Όπως λοιπόν δέχομαι και τον συγχαίρω για την επιλογή Οκόγιε η οποία του βγήκε στο συγκεκριμένο παιγνίδι θα αποδεχτώ και τις επιλογές του στα χαφ.
Ήδη φτάσαμε στις 8 πρώτες αγωνιστικές (δηλαδή στο 25% του πρωταθλήματος). Νομίζω ότι πια η ομάδα απέδειξε πoια είναι. Τα σκαμπανεβάσματα της σε ένα βαθμό δικαιολογούνται από την απειρία των παικτών και του προπονητή. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι πολύ καλύτερη από ότι την περιμέναμε. Σε αυτό θέλω πραγματικά να δώσω συγχαρητήρια σε αυτούς που τη σχεδίασαν και την υλοποιούν (από τη διοίκηση μέχρι τον τελευταίο φροντιστή). Και αν σε πάρα πολλά από τα διοικητικά θέματα διαφωνώ με τη διοίκηση και την κριτικάρω έντονα ίσως, στο αγωνιστικό το οποίο πάει καλά θα πρέπει να τη συγχαρώ. Και αυτό γιατί εμένα με ενδιαφέρει ο Πανιώνιος και μόνο ο Πανιώνιος, συνεπώς δεν έχω κανένα πρόβλημα να παραδεχτώ τα καλά μιας διοίκησης και να κριτικάρω τα στραβά. Όπως όμως θα συγχαρώ τη διοίκηση για την αγωνιστική εμφάνιση της ομάδας θα αρνηθώ να δεχτώ να γίνει αυτή η αγωνιστική εμφάνιση το χαλί που θα κρύψει όλα τα στραβά. Γιατί δεν ξεχνάω ότι ένα παρόμοιο χαλί ήταν και η για πολλούς εντελώς απρόσμενη σωτηρία της ομάδας από τη διοίκηση Βεντούρη μετά τη θύελλα Κιντή.
Εκεί μάθαμε την αποβολή στην Κομοτηνή και το πρώτο γκολ του Αραβίδη. Φεύγοντας από εκεί φτάσαμε στη Λέσχη λίγο πριν αρχίσει το δεύτερο ημίχρονο. Συνεπώς προσωπική άποψη έχω μόνο για το δεύτερο ημίχρονο. Από ότι είδα όμως στα στιγμιότυπα η έκπληξη του Ελευθερόπουλου να ξεκινήσει με τον Οκόγιε του βγήκε γιατί αυτός έκανε την πάσα στον Κολοβό στη φάση της αποβολής. Επίσης από τα στιγμιότυπα βλέπω ότι ο Ελευθερόπουλος είχε διαβάσει καλά το παιγνίδι μέχρι το ημίχρονο όπου και η ομάδα είχε κυριαρχήσει κατά κράτος. Αυτά για το πρώτο ημίχρονο. Στα αποδυτήρια λοιπόν ο προπονητής του Πανθρακικού προσπάθησε να αλλάξει τη ροή του παιγνιδιού και προς τιμήν του τα κατάφερε. Ο Πανιώνιος πέρασε τη σέντρα 2.17 μετά την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου και για δεκαπέντε λεπτά είχε αναγκασθεί σε άτακτη υποχώρηση από μια ομάδα που έπαιζε με δέκα παίκτες με εξαίρεση την φάση του δοκαριού του Κολοβού και ενός σουτ του Φανούρη. Εκεί φάνηκε η αδυναμία του πάγκου μας να διαχειριστεί στο ημίχρονο το παιγνίδι και να σχεδιάσει σωστά το δεύτερο ημίχρονο. Η ομάδα στο β ημίχρονο μέχρι να φάει το γκολ ήταν τρακαρισμένη έκανε πολλά λάθη δεν έβγαινε με ψυχή στις διεκδικήσεις. Μετά την ισοφάριση βελτιωθήκαμε όμως είχε ανέβει πολύ και η ψυχολογία του Πανθρακικού. Το παιγνίδι άνοιξε καθώς και εμείς θέλαμε ένα γκολ αλλά και οι γηπεδούχοι προσπαθούσαν με άξονα κυρίως τον Παπαδόπουλο, αρχισε να βγαίνει και η κούραση τους καθώς έπαιζαν από το 6 με παίκτη λιγότερο και δημιουργήθηκαν χώροι. Και αν ο Φανούρης δεν μπόρεσε να κόψει τη μπάλα στα αριστερά στην αρχή του τελευταίου δεκαλέπτου που υπήρχε τεράστιο κενό το κατάφερε ο Διαμαντάκος και η κόντρα στο σουτ του Αραβίδη μας έφερε το διπλό.
Μέσα σε όλα αυτά μας ήρθε από κάποιον ψύχραιμο που παρακολουθούσε και το μπάσκετ ότι και εκεί η ανατροπή έγινε και κερδίσαμε (αφού και στα τρία αθλήματα πήγε η καρδιά μας στην Κούλουρη) και όλα ήταν καλά.
Συμπέρασματα μου: α) Η ομάδα στο πόλο είναι πολύ πιο καλή από όσο περιμέναμε.
β) Η ομάδα στο μπάσκετ έχει χαρακτήρα μεγάλης ομάδας και πάλι θα είναι πολύ ψηλά και
γ) Η ομάδα στο ποδόσφαιρο με τους πιτσιρικάδες έχει δυνατότητες και δεν έχει σχέση με τις άλλες ομάδες της κατηγορίας της (αυτές με παρόμοια οικονομικά προβλήματα). Υπάρχουν ακόμα τεράστια προβλήματα κυρίως απειρίας και παικτών και προπονητή (ο οποίος αυτή τη στιγμή μαθαίνει το ρόλο του), αλλά τα συμπεράσματα είναι σε γενικές γραμμές θετικά. Εξακολουθώ να πιστεύω προσωπικά ότι με τον Ομο στο κέντρο η ομάδα θα ήταν πιο δεμένη και θα αποφεύγαμε την τρικυμία των αρχών του β ημιχρόνου αλλά δέχομαι ότι ο προπονητής κάνει τις επιλογές του και κρίνεται από τα αποτελέσματα. Όπως λοιπόν δέχομαι και τον συγχαίρω για την επιλογή Οκόγιε η οποία του βγήκε στο συγκεκριμένο παιγνίδι θα αποδεχτώ και τις επιλογές του στα χαφ.
Ήδη φτάσαμε στις 8 πρώτες αγωνιστικές (δηλαδή στο 25% του πρωταθλήματος). Νομίζω ότι πια η ομάδα απέδειξε πoια είναι. Τα σκαμπανεβάσματα της σε ένα βαθμό δικαιολογούνται από την απειρία των παικτών και του προπονητή. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι πολύ καλύτερη από ότι την περιμέναμε. Σε αυτό θέλω πραγματικά να δώσω συγχαρητήρια σε αυτούς που τη σχεδίασαν και την υλοποιούν (από τη διοίκηση μέχρι τον τελευταίο φροντιστή). Και αν σε πάρα πολλά από τα διοικητικά θέματα διαφωνώ με τη διοίκηση και την κριτικάρω έντονα ίσως, στο αγωνιστικό το οποίο πάει καλά θα πρέπει να τη συγχαρώ. Και αυτό γιατί εμένα με ενδιαφέρει ο Πανιώνιος και μόνο ο Πανιώνιος, συνεπώς δεν έχω κανένα πρόβλημα να παραδεχτώ τα καλά μιας διοίκησης και να κριτικάρω τα στραβά. Όπως όμως θα συγχαρώ τη διοίκηση για την αγωνιστική εμφάνιση της ομάδας θα αρνηθώ να δεχτώ να γίνει αυτή η αγωνιστική εμφάνιση το χαλί που θα κρύψει όλα τα στραβά. Γιατί δεν ξεχνάω ότι ένα παρόμοιο χαλί ήταν και η για πολλούς εντελώς απρόσμενη σωτηρία της ομάδας από τη διοίκηση Βεντούρη μετά τη θύελλα Κιντή.
