Είδαμε οικογενειακά το παιγνίδι στο φιλόξενο χώρο της Λέσχης Νέας Σμύρνης μαζί με καμιά 25αρια άλλους αρρώστους. Φτάσαμε στη Λέσχη στο 3ο λεπτό όταν το σκόρ είχε ήδη γίνει 1-0 από σειρά λαθών της άμυνας.
Μέχρι το 35ο λεπτό όταν και ο Καπάνταης περισσότερο κέρδισε το πέναλτι παρά του έγινε είμασταν τραγικοί με εξαιρετικά εύκολα λάθη στο χώρο της άμυνας και ευτυχώς ο Περιστερίδης έκανε ένα μεγάλο παιγνίδι σώζοντας μας σε εξαιρετικά επικίνδυνες φάσεις. Ο Ελευθερόπουλος ξεκίνησε με το Σάμαρη που αν και εκνευρίστηκε προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου θεωρώ ότι δεν ήταν κακός, ιδιαίτερα στην πρώτη πάσα, σε ένα τομέα που ο Ρόβας δεν τράβηξε ιδιαίτερα σήμερα.
Μετά το γκολ ανεβήκαμε και χάσαμε μια τρομερή ευκαιρία στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου και έγινε και μια περίεργη φάση για πέναλτι πάνω στον Κολοβό (προσωπικά δεν νομίζω ότι ήταν γιατί τη στιγμή του κλαδέματος η μπάλα έχει προλάβει να βγει άουτ).
Στο δεύτερο ημίχρονο συνεχίσαμε να έχουμε πρόβλημα στο να κρατήσουμε τη μπάλα ακόμα και όταν μπήκε ο Μενδρινός, πετύχαμε όμως δύο γκολ και μέτρησε το ένα (στο δεύτερο νομίζω ότι όταν πιάνει τη μπάλα ο τερματοφύλακας των Ιωαννίνων με την κίνηση που κάνει τη βάζει όλη μέσα στο τέρμα του). Επίσης συνεχίσαμε να έχουμε σοβαρό πρόβλημα στις τσαρουχιές-απομακρύνσεις των Ιωαννίνων όπου τα σεντερ μπακ μας αδυνατούσαν να κόψουν την μπάλα, μια από αυτές κατέληξε σε ανεπανάληπτο τετ α τετ το οποίο έσωσε ο Περιστερίδης.
Όπως το είδα το παιγνίδι δεν μου άρεσε καθόλου ο Ανδράλας και απορώ με την επιμονή σε αυτόν. Οι υπόλοιποι αμυντικοί για την εμπειρία που έχουν στην κατηγορία ήταν πολύ θετικοί. Μάλιστα με δυο κεφαλιές τους στο δεύτερο ημίχρονο σκοράραμε δις αν και μέτρησε το ένα. Επίσης ενώ ο Ρόβας προσπαθούσε και έκοβε δεν του πήγε η πρώτη πάσα για να βοηθήσει στο ξεδίπλωμα της ομάδας. Ο Σάμαρης ήταν σχετικά καλός καθώς ήταν το πρώτο του παιγνίδι και σίγουρα θα βοηθήσει. Ο Φανούρης έβγαλε την μπαλιά στο Σάμαρη στην τεράστια ευκαιρία του πρώτου ημιχρόνου ήταν ψύχραιμος στο πέναλτι έβγαλε κάποιες μπαλιές που στις περισσότερες σφυρίχτηκε οφσάιντ προσπάθησε αλλά και αυτός έχανε εύκολα την μπάλα και δεν ήταν προσεκτικός στις πάσες του. Ο Καπάνταης καλός, κέρδισε το πέναλτι πάλεψε και τον ένιωσε η άμυνα, ο Κολοβός με κάποιες καλές ενέργειες αλλά δεν τροφοδοτήθηκε ιδαίτερα ο Αραβίδης μαχητικός με ένα εξαιρετικό σουτ στο β ημίχρονο. Ο Μενδρινός με τα εξαιρετικά του στημένα έδωσε έτοιμα γκολ ενώ βελτίωσε και το κράτημα της μπάλας από τη στιγμή που μπήκε. Γενικά όμως δεν παίξαμε ιδιαίτερα καλά, αλλά μετά το 30ο λεπτό είμασταν οι μονόφθαλμοι απέναντι στους φλύαρους στραβούς.
MVP όμως ο Περιστερίδης. Πραγματικός φύλακας άγγελος.
Συμπέρασμα, κερδίσαμε πολλά περισσότερα από ένα παιγνίδι. Πρώτα από όλα ΓΥΡΙΣΑΜΕ ένα παιγνίδι που στα πρώτα 30 λεπτά φαινόταν ολοκληρωτικά χαμένο καθώς η απόδοση μας ήταν χάλια. Κερδίσαμε ένα κατά τη γνώμη μου μεγάλο τερματοφύλακα. Κρατήσαμε σε μια έδρα που άλλοι θα κάνουν γκέλες. Απέδειξε ο προπονητής ότι δεν έχει κολήματα με τους παίκτες που για κάποιους λόγους δεν τους χρησιμοποιεί (βλ. Σάμαρη). Ελπίζω το ιδιο να γίνει και με τους Ομο, Ρόκα, Σιδεράκη. Συνειδητοποίησαν οι μικροί ότι ακόμα και όταν η ομάδα χάνει μπορεί να γυρίσει το παιγνίδι. Ότι μπορούν να ανατρέψουν αποτέλεσμα.
Πέρα από όλα όμως κερδίσαμε 3 ακόμα βαθμούς οι οποίοι είναι μεγάλο πλεονέκτημα για τη σωτηρία μας. Αν σε δεκαπέντε μέρες κερδίσουμε και την Κέρκυρα τότε τα πράγματα απλοποιούνται εξαιρετικά.
Τέλος για λίγες έστω ώρες συγκατοικούμε με τους γάβρους στην κορυφή. Ο παράς και ο φουκαράς (οικονομικά) παρέα.
Μέχρι το 35ο λεπτό όταν και ο Καπάνταης περισσότερο κέρδισε το πέναλτι παρά του έγινε είμασταν τραγικοί με εξαιρετικά εύκολα λάθη στο χώρο της άμυνας και ευτυχώς ο Περιστερίδης έκανε ένα μεγάλο παιγνίδι σώζοντας μας σε εξαιρετικά επικίνδυνες φάσεις. Ο Ελευθερόπουλος ξεκίνησε με το Σάμαρη που αν και εκνευρίστηκε προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου θεωρώ ότι δεν ήταν κακός, ιδιαίτερα στην πρώτη πάσα, σε ένα τομέα που ο Ρόβας δεν τράβηξε ιδιαίτερα σήμερα.
Μετά το γκολ ανεβήκαμε και χάσαμε μια τρομερή ευκαιρία στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου και έγινε και μια περίεργη φάση για πέναλτι πάνω στον Κολοβό (προσωπικά δεν νομίζω ότι ήταν γιατί τη στιγμή του κλαδέματος η μπάλα έχει προλάβει να βγει άουτ).
Στο δεύτερο ημίχρονο συνεχίσαμε να έχουμε πρόβλημα στο να κρατήσουμε τη μπάλα ακόμα και όταν μπήκε ο Μενδρινός, πετύχαμε όμως δύο γκολ και μέτρησε το ένα (στο δεύτερο νομίζω ότι όταν πιάνει τη μπάλα ο τερματοφύλακας των Ιωαννίνων με την κίνηση που κάνει τη βάζει όλη μέσα στο τέρμα του). Επίσης συνεχίσαμε να έχουμε σοβαρό πρόβλημα στις τσαρουχιές-απομακρύνσεις των Ιωαννίνων όπου τα σεντερ μπακ μας αδυνατούσαν να κόψουν την μπάλα, μια από αυτές κατέληξε σε ανεπανάληπτο τετ α τετ το οποίο έσωσε ο Περιστερίδης.
Όπως το είδα το παιγνίδι δεν μου άρεσε καθόλου ο Ανδράλας και απορώ με την επιμονή σε αυτόν. Οι υπόλοιποι αμυντικοί για την εμπειρία που έχουν στην κατηγορία ήταν πολύ θετικοί. Μάλιστα με δυο κεφαλιές τους στο δεύτερο ημίχρονο σκοράραμε δις αν και μέτρησε το ένα. Επίσης ενώ ο Ρόβας προσπαθούσε και έκοβε δεν του πήγε η πρώτη πάσα για να βοηθήσει στο ξεδίπλωμα της ομάδας. Ο Σάμαρης ήταν σχετικά καλός καθώς ήταν το πρώτο του παιγνίδι και σίγουρα θα βοηθήσει. Ο Φανούρης έβγαλε την μπαλιά στο Σάμαρη στην τεράστια ευκαιρία του πρώτου ημιχρόνου ήταν ψύχραιμος στο πέναλτι έβγαλε κάποιες μπαλιές που στις περισσότερες σφυρίχτηκε οφσάιντ προσπάθησε αλλά και αυτός έχανε εύκολα την μπάλα και δεν ήταν προσεκτικός στις πάσες του. Ο Καπάνταης καλός, κέρδισε το πέναλτι πάλεψε και τον ένιωσε η άμυνα, ο Κολοβός με κάποιες καλές ενέργειες αλλά δεν τροφοδοτήθηκε ιδαίτερα ο Αραβίδης μαχητικός με ένα εξαιρετικό σουτ στο β ημίχρονο. Ο Μενδρινός με τα εξαιρετικά του στημένα έδωσε έτοιμα γκολ ενώ βελτίωσε και το κράτημα της μπάλας από τη στιγμή που μπήκε. Γενικά όμως δεν παίξαμε ιδιαίτερα καλά, αλλά μετά το 30ο λεπτό είμασταν οι μονόφθαλμοι απέναντι στους φλύαρους στραβούς.
MVP όμως ο Περιστερίδης. Πραγματικός φύλακας άγγελος.
Συμπέρασμα, κερδίσαμε πολλά περισσότερα από ένα παιγνίδι. Πρώτα από όλα ΓΥΡΙΣΑΜΕ ένα παιγνίδι που στα πρώτα 30 λεπτά φαινόταν ολοκληρωτικά χαμένο καθώς η απόδοση μας ήταν χάλια. Κερδίσαμε ένα κατά τη γνώμη μου μεγάλο τερματοφύλακα. Κρατήσαμε σε μια έδρα που άλλοι θα κάνουν γκέλες. Απέδειξε ο προπονητής ότι δεν έχει κολήματα με τους παίκτες που για κάποιους λόγους δεν τους χρησιμοποιεί (βλ. Σάμαρη). Ελπίζω το ιδιο να γίνει και με τους Ομο, Ρόκα, Σιδεράκη. Συνειδητοποίησαν οι μικροί ότι ακόμα και όταν η ομάδα χάνει μπορεί να γυρίσει το παιγνίδι. Ότι μπορούν να ανατρέψουν αποτέλεσμα.
Πέρα από όλα όμως κερδίσαμε 3 ακόμα βαθμούς οι οποίοι είναι μεγάλο πλεονέκτημα για τη σωτηρία μας. Αν σε δεκαπέντε μέρες κερδίσουμε και την Κέρκυρα τότε τα πράγματα απλοποιούνται εξαιρετικά.
Τέλος για λίγες έστω ώρες συγκατοικούμε με τους γάβρους στην κορυφή. Ο παράς και ο φουκαράς (οικονομικά) παρέα.
