Αστείο του 10

Με αφορμή την επιτυχία των κοριτσιών του Εθνικού στο πόλο διαβάζω και ακούω σήμερα βαθυστόχαστες αναλύσεις για το πόσο καλό πόλο έχουμε κλπ.

Τρίχες κατσαρές. Ζώντας τις ακαδημίες του γυναικείου πόλο απο κοντά τον τελευταίο χρόνο μπορώ να πω μετα βεβαιότητας ότι πάλι όλα επαφίενται στον πατριωτισμό των ελλήνων. Ξέρετε 1-1-4, θα γυρίσει κι ο τροχός κλπ.

Γιατί το λέω αυτό; Μα γιατί στο γυναικείο πόλο η χαμηλότερη κατηγορία είναι αυτή των 16 ετών. Δεν υπάρχουν κορασίδες παγκορασίδες κλπ. Ολα τα κορίτσια μέχρι 16 ετών σε μια κατηγορία. Φέτος λοιπόν έπαιξε η Ηλιούπολη στις οποίας το πόλο είναι γραμμένη η κόρη μου (γεννημένη το 1998) με τον Πανιώνιο, τη Βουλιαγμένη κλπ. Από τη  μια παιδάκια 12-14 ετών και από την άλλη κορίτσια γεννημένα το 1993. Οι 25αρες πέσανε σύννεφο.  Αντε μετά να πεις σε αυτά τα παιδάκια ότι μπορούν στο μέλλον να ασχοληθούν με το άθλημα. Οταν ρώτησα τον αλυτάρχη των αγώνων γιατί αυτή η κατάσταση μου είπε ότι έχουμε δίκιο και καταλαβαίνουν το πρόβλημα αλλά δεν υπάρχουν λεφτά.  Δεν υπάρχουν λεφτά για να χωριστούν οι κατηγορίες ηλικιακά αλλά όλοι τρέχουν τώρα να φωτογραφηθούν δίπλα στις κούπες.

Τα κορίτσια έλαβαν μέρος σε 2 τουρνουά φέτος. Και στα 2 υπήρξε ομάδα που αν και δήλωσε συμμετοχή τελικά δεν κατέβηκε. Αυτή είναι η κατάσταση του γυναικείου πόλο σε επίπεδο ακαδημιών σήμερα. Το ότι υπάρχουν 5-10 σύλλογοι που δουλεύουν στις  ακαδημίες δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Που είναι ότι η πολιτεία δεν ενδιαφέρεται για τα αθλήματα αυτά. Μόνο αν έρθει κάποια επιτυχία τρέχουν να φωτογραφηθούν με τις κούπες.