Κυριακή 25 Απριλίου 2010

Κούπα

Είναι μερικές φορές στον αθλητισμό που μια ομάδα αποκτά τέτοια ορμή που δεν χάνει με τίποτα. Ετσι και με τα κορίτσια μας του 6ου Δημοτικού Σχολείου Δάφνης.

Τι κι αν οι άλλες είχαν τρεις πολύ ψηλές που κάτι ήξεραν από μπάσκετ, τι κι αν είχαν μια πλαιη-μέηκερ σφαίρα, τι κι αν τα περισσότερα κορίτσια μας πριν δυο μήνες νόμιζαν ότι η μπάλα είναι κυβική. Τι κι αν σε 5 ματς πέτυχαν 72 πόντους σύνολο. Η ουσία είναι ότι κέρδισαν στον τελικό με 14-8 (ημίχρονο 2-2, ούτε ποδόσφαιρο να έπαιζαν). Σήκωσαν ένα κύπελο που δεν το περίμενε κανείς. 

Μπράβο τους.

4 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια. Άσχετα από το ότι ήταν η κόρη σου στη νικήτρια ομάδα, εμείς οι Πανιώνιοι πάντα αγαπάμε τα αουτσάιντερς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπραβο στα κοριτσια. Τουλαχιστον πανηγυρισες μια επιτυχια φετος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. άντε να δούμε πότε θα κερδίσει κάτι (ο,τιδήποτε) και ο δικός μου. Έχουμε βαρεθεί να χάνουμε :) Μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευχαριστώ πολύ για τα συγχαρητήρια. Ηταν κάτι που το θέλησαν πολύ και το κυνήγησαν πολύ. Πριν τον τελικό έλεγα στην κόρη μου την ιστορία του 79 που ο Πανος Μάρκοβιτς έβαλε τους παίκτες για να τους φύγει το άγχος να πλένουν τα αυτοκίνητα τους.

    Η μικρή το είπε και στις άλλες. Χωρίς άγχος αλλά με τεράστια προσπάθεια κέρδιαν. Μπράβο τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.