Ενα βήμα μπρός- δυο βήματα πίσω.

Οταν ξεκίνησε ο Πανιώνιος Κόσμος τον αγόραζα. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν τίποτα το σοβαρό αλλά ήταν μια προσπάθεια προς τα μπροστά. Πολλές φορές στήριζε την δοίκηση σε βαθμό που αναρωτιόμουνα αν όλα αυτά οι συντάκτες του τα πιστεύουν. 

Κάποια στιγμή δημοσίευσα και 4 κείμενα και εγώ. Εκείνη την εποχή διώχτηκε κακήν-κακώς ο Ρεκόμπα και ο αρχισυντάκτης του προσπάθησε να τον βγάλει κουτσό κλπ. Τότε είχε αρχίσει η εποχή του ξεκαθαρίσματος που σήμερα βιώνουμε. Από τότε σταμάτησα να διαβάζω το έντυπο αυτό. Μόλις σήμερα πήρα το τεύχος (το πρώτο μετά από 6 μήνες) για να δω αυτά που γράφονται σε άλλο μπλόγκ. Είδα μια διάθεση αυτοκριτικής (πολύ καθυστερημένη) αλλά σε επίπεδο ύλης τίποτα το διαφορετικό.  Ο Πανιώνιος Κόσμος κατά τη γνώμη μου κουβαλούσε τις αμαρτίες του παρελθόντος και γι αυτό και είχε προβλήματα. Οι συντάκτες του έβλεπαν φαντάσματα, φαντάσματα που έρχονταν από την πρόσφατη ιστορία της ομάδας. Επειδή όλοι μας βιώσαμε καταστάσεις όπου κάποιοι χρησιμοποίησαν τις αποτυχίες της ομάδας για να προωθήσουν τον στόχο τους που ήταν η αλλαγή διοίκησης τις τελευταίες χρονιές του Μπέου  κάθε έντονη κριτική προς την νυν διοίκηση αντιμετωπιζόταν σαν κάτι παρόμοιο. 

Πρέπει να κλείσει; Οχι. Είναι πρακτικά η μόνη προσπάθεια ενημέρωσης που κάνει η διοίκηση με αποδέκτη τον πολύ κόσμο και πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. Αν κλείσει κάνουμε βήματα προς τα πίσω. Τι να κάνω τα κάποια βήματα μπροστά όταν τα  βήματα προς τα πίσω είναι περισσότερα; Φυσικά και θα ήθελα μια ανεξάρτητη εφημερίδα που όταν οι συντάκτες της βλέπουν ότι ο προπονητής τα έχει κάνει ρόιδο δεν θα προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα βαίνουν καλώς και ότι φταίνε οι ιερές αγελάδες του Πανιωνίου. Τέτοια εφημερίδα δυστυχώς δεν πρόκειται να δω. Τουλάχιστον ας μην κλείσει και η μοναδική που υπάρχει με όλα τα στραβά της. 

Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μπλόγκς διαμορφώνουν συνειδήσεις και ότι ίσως μπορούν να υποκαταστήσουν μια εφημερίδα. Όσο και αν θεωρώ την  ύλη της εφημερίδας φτωχή και σε μεγάλο βαθμό αναντίστοιχη με τις ανησυχίες του κόσμου δεν μπορώ να δεχτώ ότι κάνουμε καλό στον Πανιώνιο κλείνοντας την. Ούτε θεωρώ σοβαρή την άποψη να στηριχθεί η ενημέρωση στα μπλογκς. Το δοκιμάσαμε και αυτό όταν όλη η ενημέρωση  περνούσε από το μπλόγκ του Διόγου. 

Τι μπορεί να γίνει; Να  προσπαθήσει η Ετέρναλ που τη βγάζει να μειώσει το κόστος. Φτηνότερο χαρτί, κάποιες σελίδες μαυρόασπρες, ιδίως οι σχολιασμοί Πατσουράκου,  Διόγου κλπ δεν χρειάζεται να είναι σε ιλουστρασιον χαρτί.  Εγω δεν είμαι ειδικός. Αν κάποιος πάντως θέλει μπορεί να βρει λύσεις. Εκτός αν οι υπευθυνοι τα πήραν στο κρανίο κατά τη λαϊκή έκφραση γιατί και το δικό τους έντυπο τους άσκησε έντονη κριτική για την ιστορία με τον Εστογιάνοφ και αποφάσισαν να το κλείσουν. 

Κάποιοι θα μου πουν: Ναι αλλά εσύ δεν το διάβαζες. Το ξέρω. θα μπορούσα να την αγοράζω και να την πετάω. Δυστυχώς αυτό δεν μπορώ να το κάνω με εφημερίδα. Όταν πέσει στα χέρια μου πρέπει να την διαβάσω. Μπορώ όμως να γραφτώ συνδρομητής αρκεί να μου υποσχεθούν πως δεν θα μου τη στείλουν ποτέ.