Αγαπητέ Ζορρό

Απάντηση στον Τιμωρό στα σχόλια του της προηγούμενη ανάρτησης. Επειδή γίνεται της επι χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα με τα σχόλια αυτές τις μέρες προτίμησα να το κάνω ξεχωριστή ανάρτηση.

Προς τον Ζορρό λοιπόν: Οκ τελικά καταλήγουμε ότι πρακτικά συμφωνούμε.

Το πρόβλημα είναι τελικά πως το μοντέλο διοίκησης στο οποίο νομίζω ότι όλοι οι καλοπροαίρετοι ότι συμφωνουμε θα δουλέψει. Θα δουλέψει χωρίς να καταφεύγουμε σε φανταστικά όντα τύπου Τσακιλλέα. (η φωτό είναι του vyruss, ελπίζω να μου επιτρέψει να τη χρησιμοποιώ)

Το πρόβλημα αγαπητέ Ζορρό (σε λέω Ζορρό γιατί μου διαμαρτυρήθηκες για το ΚΤ και το τιμωρός δεν μου βγαίνει) είναι ότι από τον νυν μεγαλομέτοχο έχουμε πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις από ότι από τον προηγούμενο. Οχι σε επίπεδο πορτοφολιού αλλά σε επίπεδο διαχείρησης εξουσίας και οργάνωσης. Εξηγούμαι:

Ο κάθε ένας από μας κρίνεται όταν καλείται να διαχειριστεί εξουσία. Εκεί βγαίνει ο χαρακτήρας του, εκεί δείχνει αν μπορεί να γίνει ηγέτης ή όχι. Ο προηγούμενος μεγαλομέτοχος ακολουθούσε το ουάν μαν σόου (αρχαίος όρος από την εποχή του Περικλή) με αποτέλεσμα να εμφανίζει ένα απίστευτο προσωποκεντρικό μοντέλο διοίκησης το οποίο δεν επέτρεπε πρακτικά σε κανένα να εκφράσει τις όποιες διαφωνίες του. Ο νύν μεγαλομέτοχος αγαπητέ Ζορρό πήγε στο άλλο άκρο. Άφησε πολύ μεγάλο μέρος της εξουσίας σε παρατρεχάμενους. Αυτό το εκτιμώ πολύ στην πολιτική αλλά σε μια ποδοσφαιρική εταιρεία και μάλιστα σε μια χώρα όπου η διαφθορά έχει διαποτίσει τα πάντα είναι μια πρακτική άκρως προβληματική. Από τον νυν μεγαλομέτοχο λοιπόν έχουμε απαιτήσεις που δεν είχαμε από τον προηγούμενο. Ο προηγούμενος μας αρκούσε να μας πάει μπροστά σε σχέση με τους υποβιβασμούς και με τα χρέη. Από τον νυν απαιτούμε γιατί βλέπουμε τις δυνατότητες που έχει να μας απογειώσει. Να μας αλλάξει επίπεδο. Οχι ξοδεύοντας αβέρτα μέχρι να χρεοκωπήσει, αλλά οργανώνοντας την ομάδα με μικρά βήματα έτσι ώστε με ελάχιστα έξοδα και με μικρό άνοιγμα σε 5 χρόνια να διεκδικεί με τις ίδιες τις δυνάμεις της και χωρίς μισθοφόρους την 5η θέση από τον Αρη σε μόνιμη βάση.

Οταν λοιπόν αγαπητέ Ζορρό από κάποιον έχεις μεγάλες προσδοκίες του ασκείς και έντονη κριτική όταν βλέπεις ότι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες αυτές. Οχι γιατί δεν τον εκτιμάς αλλά γιατί τον εκτιμάς πολύ περισσότερο από άλλους. Εκεί κατά τη γνώμη μου την πάτησε ο Πανιώνιος Κόσμος. Φοβήθηκε να ασκήσει κριτική εξαιτίας της εκτίμησης που είχε στον μεγαλομέτοχο. Αυτή όμως η απουσία κριτικής δεν έδωσε τη δυνατότητα στην διοίκηση να έχει σωστή αντίληψη της πραγματικότητας. Εκεί την πάτησαν και τα μπλόγκς. Οταν φτάνει στο σημείο ο μεγαλύτερος σε επισκέψεις εν ενεργεία μπλόγκερ να γράψει ότι τα μπλόγκς είναι αποδυναμωμένα κάτι τρέχει. Απέτυχαν λοιπόν και τα μπλογκς να διαχειριστούν αυτή την εξουσία. Εχασαν την έξωθεν καλή μαρτυρία καθώς πια οι ειδήσεις και οι σχολιασμοί ελέγχονται από τις "αλήθειες" που διαδόθηκαν σε προσωπικές συζητήσεις και από τις απαιτήσεις που κάποιοι έχουν από τα μπλόγκς. Το είδαμε αγαπητέ Ζορρό στην υπόθεση του Αντώνη που μόλις είπε ανοιχτά τη γνώμη του προσπάθησαν με προσωπικές συζητήσεις να τον πείσουν να αυτολογοκριθεί.

Εγω λοιπόν αγαπητέ Ζορρό προτιμώ να εκφράζω τις σκέψεις μου μακριά από Παγκόσμια, από τσιμπούσια από μπαράκια, όπως αυτές τις νοιώθω. Ελεύθερα χωρίς να σκέφτομαι ότι θα στεναχωρήσω κάποιον που πίναμε κρασί μαζί, πάντα έχοντας στο μυαλό μου ότι όποιος προσπαθεί για κάτι κάνει λάθη. Αυτό δεν μειώνει την εκτίμηση ή την αποδοχή μου στο πρόσωπο του. Από μας λοιπόν περιμένει μια άλλη οπτική γωνία ελεύθερη, μακριά από τις παρωπίδες που βάζει η συμμετοχή στη διοίκηση ή οι μισές αλήθειες που είναι γνωστές στους ομόκεντρους κύκλους γύρω από τη διοίκηση.

Αγαπητέ Ζορρό, το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι τα 7000 ευρώ το μήνα για τον ΠΚ αλλά το πρόσωπο του προς τα έξω. Δωστε του άλλη μια ευκαιρία αλλά ξεκαθαρίστε του ότι είναι ελεύθερος να γράφει την πραγματική άποψη του γιατί μόνο έτσι βοηθάει τη διοίκηση.

Αγαπητέ Ζορρό, το πρόβλημα δεν είναι η κριτική μας γιατί θέλουμε να φέρουμε τον Αχιλλέα ή τον Λουκά, το πρόβλημα είναι ότι 4 χρόνια τώρα δοκιμάζουμε συνεχώς νέα μοντέλα χωρίς να πηγαίνουμε πρακτικά πουθενά σε σχέση με το όραμα όλων μας.

Αγαπητέ Ζορρό, το πρόβλημα δεν είναι ότι μέσα στην τρέλα του ο κύριος  Τσακίρης ξόδεψε  ένα κάρο λεφτά αλλά ότι σήμερα βλέπουμε ότι αυτά πέταξαν χωρίς πρακτικά να πιάσουν τόπο και χωρίς να αφήσουν τίποτα πίσω τους.

Αγαπητέ Ζορρό, δεν γκρινιάζουμε γιατί είναι στο αίμα μας, γκρινιάζουμε γιατί βλέπουμε άλλη μια ευκαιρία να πετιέται στα σκουπίδια, φοβούμενοι ταυτόχρονα ότι ΑΥΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ.

Αγαπητέ Ζορρό, εμείς δεν θέλουμε να διοικήσουμε. Θέλουμε να είμαστε ξανά  στις εξέδρες του Καραισκάκη βλέποντας τον νέο Μπουγά μονάχο του να κάνει το γύρο του θριάμβου έχοντας κερδίσει τον Παναθηναϊκό. Μας αρκεί αυτό.