Ένα Τμήμα Αφημένο στην Τύχη του

Σήμερα το πρωί η γυναικεία ομάδα του Πανιωνίου έπαιζε στο κλειστό κολυμβητήριο Νέας Σμύρνης με τη Γλυφάδα σε ένα ματς-τελικό αφού η νικήτρια ομάδα μάλλον θα ήταν αυτή που θα ανέβαινε στην Α1. Τη διακύμανση του σκορ αλλά και το τελικό αποτέλεσμα στην

http://elarepanionares.blogspot.gr/    (από όπου και οι φωτογραφίες)

Από την αρχή των αγώνων η ομάδα της Γλυφάδας ήταν το μεγάλο φαβορί κάτι που τελικά επιβεβαιώθηκε και στο νερό. Η ομάδα μας προσπάθησε αλλά δεν τα κατάφερε και έχασε από μια καλύτερη ομάδα. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Ο αθλητισμός έχει και νίκες αλλά και ήττες. Το πρόβλημα είναι η διοικητική αντιμετώπιση του τμήματος η οποία είναι ευγενικά μιλώντας ανύπαρκτη.

Σήμερα π.χ. σε ένα τόσο κρίσιμο παιγνίδι δεν υπήρχε ούτε ένα (αριθμός 1) μέλος της διοίκησης στο κολυμβητήριο. Δεν υπήρχαν ούτε και οπαδοί πέρα από τον Λέστερ που ήρθε και φώναξε και 5-6 άλλους μεγάλης ηλικίας Πανιώνιους. Χτες μάλιστα πριν από το παιγνίδι των γυναικών έπαιζαν οι παίδες. Μόλις τελείωσε το παιγνίδι των παίδων έφυγαν όλοι, γονείς, προπονητές (μόνο ο κύριος Χέλμης παρακολούθησε ένα τμήμα του παιγνιδιου) αθλητές έφοροι και έμειναν 10-15 γονεις των κοριτσιών, οι τρεις διαχειριστές της σελίδας elarepanionares και το ένα πανώ της Λέσχης να στηρίζουν την ομάδα. Και σκεφτόμουν κάτι απλό. Τα κορίτσια είτε στα Πράσινα Πουλιά παίζουν είτε στον Πανιώνιο τους ίδιους θεατές θα έχουν. Πως θα καταλάβουν σε ποια ομάδα παίζουν. Η αρχηγός των νεάνιδων
με ρωτούσε κάθε μέρα, οι Πάνθηρες που είναι; Εγω δεν είχα τι να τις απαντήσω.

Όμως αν το μόνο που θα είχα να πω για τη διοίκηση θα ήταν ότι δεν ήρθε σήμερα και προτίμησε τον καφέ της κάπου αλλού δεν θα έγραφα τίποτα. Το τμήμα όμως στηρίζεται μόνο στις προσπάθειες του εφόρου και κάποιων γονιών. Με χορηγίες που βρήκαν αυτοί επιδοτήθηκαν τα μαγιώ της ομάδας, οι μπλούζες και οι φόρμες της ομάδας και είχαμε μια εμφάνιση που αρμόζει στην ιστορία μας και δεν κατεβαίναμε σαν γύφτοι.  Ο εξαιρετικός προπονητής (που έχει 4 τμήματα, κορασίδων, νεάνιδων, νέων γυναικών και γυναικών) απλήρωτος για μήνες, μαζεύουμε πάλι λεφτά να του δώσουμε κάτι.  Ο έφορος να παρακαλεί τον πρόεδρο για πάνω από ένα μήνα να δώσει 500 ευρώ που χρειαζόταν το τμήμα για να πληρωσει τα παράβολα στην Ομοσπονδία ώστε να πάρουμε τα δελτία κάποιων αθλητριών μεγαλύτερης ηλικίας και να μην παίξουμε με νεάνιδες. Το Σεπτέμβρη ο Πανιώνιος πρακτικά διάλυσε το τμήμα αφήνοντας πολλές παίκτριες να φύγουν ή δίνοντας τις με υποσχετική.

Βέβαια όταν στη διάρκεια της χρονιάς ο σύλλογος έπαιρνε τις συνδρομές μας μια χάρά ήταν. Όταν χρειαζόταν όμως να προσφέρει κάτι, ακόμα και το αυτονόητο ήταν απών. Η τακτική αυτή της διοίκησης είχε σαν αποτέλεσμα μια άθλια εικόνα του συλλόγου απέναντι στους αθλητές και στους γονείς τους.  Θα πρέπει να καταλάβει η διοίκηση ότι ο σύλλογος δεν είναι ούτε τυροπιτάδικο ούτε Πράσινα Πουλιά και να αλλάξουν τακτική. Καταλαβαίνω ότι κάποιοι πάθαιναν αναφυλαξία μαθαίνοντας ότι μια ομάδα του Συλλόγου διεκδικούσε την άνοδο της στην Α1. Δυστυχώς όμως αυτός είναι ο στόχος της ομαδας είτε τους αρέσει είτε όχι.