Η σαλαμοποίηση όπως έλεγε και ο Μπελίτσης συνεχίζεται. Το άσχημα είναι ότι στην κατάσταση που νέχει περιέλθει ο σύλλογος αυτό είναι πια μονόδρομος. Χτες έγινε μια συνάντηση ανάμεσα σε κάποιους γονείς παιδιών της υδατοσφαίρισης και στο προεδρείο του ερασιτέχνη Πανιωνίου. Κάποιοι από εμάς βρεθήκαμε σχεδόν τυχαία από εκεί. Μάλιστα κάποιοι ανησυχησαν (αυτοί που υποστηρίζουν ότι έχουν ένα σχέδιο για το πόλο) καθώς με ρωτούσαν πριν τη συνάντηση τι θα πώ.
Λοιπόν αυτά που κατάλαβα είναι τα εξής: Υπάρχει ένα σχέδιο αυτονόμησης της υδατοσφαίρισης καθώς ο Σύλλογος δεν μπορεί να υποστηρίξει το μπάτζετ της πρώτης ομάδας. Αυτά που μάθαμε χτες είναι τα εξής:
α) Τα έσοδα τη χρονιά που πέρασε από τις υποδομές του πόλο ήταν 65000. Τα έξοδα των υποδομών και του γυναικείου τμήματος (αυτά που έδωσε ο σύλλογος και όχι αυτά που βρήκαν οι γονείς) ήταν περίπου τα ίδια. Από αυτά τα 30000 ευρώ είναι περίπου οι αμοιβές προπονητών των υποδομών (ασε που οι περισσότεροι είναι απλήρωτοι για κάποιους μήνες - τα σχεδόν 8000 ευρώ που τους οφείλονται είναι μέσα σε αυτό το τριαντάρι) 13500 είναι η συμμετοχή του πολο στα έξοδα (φυσικό αέριο) της μικρής πισίνας και τα υπόλοιπα 20000 διάφορα έξοδα. Από αυτή τη χρονιά ο σύλλογος θα πληρώνει και νοίκι στο δήμο για τη χρήση της μεγάλης πισίνας. Επίσης μάθαμε ότι για τις αθλοπαιδειές ενω ο δήμος είχε βγάλει ένα κονδύλι της τάξης των 53000 ευρώ για τη χρήση των εγκαταστάσεων του Πανιωνίου ο επίτροπος με το έτσι θέλω το έκοψε βάζοντας το σύλλογο 53000 ευρώ μέσα.
β) Το μπάτζετ της πρώτης ομάδας (ανδρικό) ήταν 90000 ευρώ. Περίπου 13500 ευρώ οι αμοιβές των προπονητών και 5000 το μήνα αμοιβές αθλητών χωρίς τα νοίκια των σπιτιών τους (όπου χρειαζόταν). Για ένα τμήμα το οποίο πρακτικά δεν έχει έσοδα καθώς δεν έχει εισιτήρια και δεν νομίζω και τηλεοπτικά δικαιώματα ο αριθμός αυτός είναι τεράστιος. Ο κύριος Μισαηλίδης που ήταν παρών είπε και με το δίκιο του ότι ο στίβος είναι η σημαία του Πανιωνίου και με το ένα τρίτο αυτών των χρημάτων θα μπορούσε στο διασυλλογικό πρωτάθλημα γυναικών να πάρει τη δεύτερη θέση. Ο κύριος Δεβερίκος του απάντησε ότι σε επίπεδο διαφήμισης το πόλο είναι πολύ ψηλότερα από το στίβο. Όμως το καταστατικό του Πανιωνίου αναφέρει ότι τα τρία τμήματα τα οποία αποτελούν τη βάση του Συλλόγου είναι το τμήμα στίβου ανδρών και γυναικών, το ποδόσφαιρό και το μπάσκετ. Με αυτή τη λογική η πρόταση του κυρίου Μισαηλίδη είναι απόλυτα λογική. Επίσης ειπωθηκε ότι υπάρχει λαι το εξής πρόβλημα. Υπάρχουν τμήματα τα οποία είναι κερδοφόρα (π.χ. κολύμβηση, ποδόσφαιρο) και οι προπονητές τους παραμένουν και αυτοί απλήρωτοι καθώς ένα μεγάλο μέρος των κερδών τους πηγαίνει στην υδατοσφαίριση. Με αυτό τον τρόπο δημιουργούμε προβλήματα και στα κερδοφόρα τμήματα. Ο πρόεδρος ρώτησε αν μπορεί το πόλο να γίνει υγιές και με τον όρο υγιές εννοούσε αυτοχρημαστοδοτούμενο σε μερικά χρόνια. Εκεί απάντηση ουσιαστικά δεν δόθηκε.
γ) Οι γονείς οι οποίοι ήταν παρόντες ήταν όλοι σχεδόν από την ομάδα των εφήβων. Κάποιοι μάλιστα έχουν τα παιδιά τους και σε εθνικές ομάδες. Είναι απόλυτα κατανοητό να θέλουν οπωσδήποτε την ομάδα στην Α1 καθώς βλέπουν μέσα από αυτή την εξέλιξη των παιδιών τους. Και γι αυτό και σκοπεύουν να κατεβάσουν ένα σχέδιο για το πόλο που ουσιαστικά θα το ανεξαρτητοποιεί από το σύλλογο.Το σχέδιο αυτό είναι δικό τους , δεν θα είναι σχέδιο των γονέων των παιδιών του πόλο καθώς για να γίνει αυτό θα πρέπει να γίνει μια συνέλευση των γονέων που προφανώς δεν πρόκειται να καταλήξει κάπου εξαιτίας των διαφορετικών συμφερόντων τα οποία υπάρχουν και τα οποία τα βλέπουμε καθημερινά. Φυσικά υπάρχουν τεράστια αντικειμενικά προβλήματα με τα βιλαέτια που έχουν δημιουργήσει οι έφοροι στις υποδομές. Δεν υπάρχει αρχιπροπονητής, δεν υπάρχει κεντρική σχεδίαση, ο καθένας σχεδόν κάνει ότι θέλει, έφυγαν εξαιρετικοί προπονητές και πήγαν σε άλλες ομάδες. Αυτά είναι υπάρκτά προβλήματα τα οποία θα πρέπει να λυθούν μέσα όμως στο πλαίσιο και στη λογική του Πανιωνίου. Επίσης είδα μια επιπόλαια αντιμετώπιση από τους γονείς. Δηλαδή έδειξαν ότι πιστεύουν ότι μπορεί να λυθεί το οικονομικό ζήτημα της υδατοσφαίρισης μέσα από την αύξηση του αριθμού των παιδιών των υποδομών. Αυτό μπορεί να έχει μια βάση για το γυναικείο τμήμα που έχει μικρό μπάτζετ, για το ανδρικό όμως τα πρέγματα είναι πολύ δύσκολα. Αν λοιπόν δεχτούμε ότι ανά 150 παιδιά θα έχουμε μέσα από περικοπές κλπ ένα κέρδος 15000 ευρώ για να φτάσουμε τα 90000 ευρώ θέλουμε 900 παιδιά, αριθμός εντελώς αστείος. Αυτό το τόνισε και ο πρόεδρος λέγοντας τους ότι αν αυξηθούν τα παιδιά θα αυξηθούν και τα έξοδα καθώς θα πρέπει να προσληφθούν και άλλοι προπονητές, να πληρωθούν πισίνες κλπ. Τους είπε λοιπόν ότι περιμένει ένα σοβαρό σχέδιο το οποίο δεν θα στηρίζεται σε μια τεράστια αύξηση του αριθμού των παιδιών.
Γιατί όμως λέω ότι το σχέδιο θα πρέπει να είναι μέσα στο πλαίσο του Πανιωνίου; Γιατί προς το τέλος της συζήτησης διαφάνηκε ξεκάθαρα ότι επειδή τα έξοδα της μικρής πισίνας είναι μεγάλα στις προθέσεις κάποιων είναι να μεταφέρουν κάποια τμήματα εκτός των εγκαταστάσεων του Πανιωνίου ή του κλειστού της Νέας Σμύρνης. Να φύγουν και να πάνε που; Στο Ζάππειο; Στο Αλμα Κλάμπ ανάμεσα στις διαφορες ποδοσφαιρικές σχολές των γάβρων; Για μένα αυτό είναι απαράδεκτο και πολύ σωστά απάντησε ο κύριος Λιαρομάτης ότι ο Πανιώνιος έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία στις υποδομές και δεν θέλει να φύγουν οι υποδομές από το χώρο του.
Για το ίδιο το σχέδιο θα πω ξεκάθαρα ότι θα πρέπει να είναι σοβαρό. Θα πρέπει αρχικά να υπάρχουν τέτοιες ασφαλιστικές δικλείδες ώστε αν αποτύχει το εγχείρημα να αναλάβουν το οικονομικό κόστος αυτοί που το διαχειρίστηκαν και όχι ο σύλλογος. Να μη γίνει το πόλο ένας νέος Αθανασούλης. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν θα πρέπει να γίνει μια εταιρεία η οποία θα αναλάβει το μανατζμεντ της υδατοσφαίρισης και όλα τα συμβόλαια και τα ιδιωτικά συμφωνητικά θα γίνουν ανάμεσα στην εταιρεία αυτή (όχι στον Πανιώνιο) και στους παίκτες και τους προπονητές. Αν η εταιρεία αυτή φέρει π.χ. το Ρεκόμπα του πόλο και δεν έχει αύριο να τον πληρώσει δεν θα πρέπει να μετακυλιστεί το χρέος αυτό στο σύλλογο. Κάποτε θα πρέπει να σταματήσει ο ερασιτέχνης Πανιώνιος να είναι η λύση για την κακή διαχείριση του κάθε ενός που έχει εναλάβει ένα τμήμα του. Θα πρέπει λοιπόν όλες οι υποδομές να μείνουν στις εγκαταστάσεις του Πανιωνίου όσο αυτές χωράνε εκεί (όπως αναφέρει ρητά και το καταστατικο :" με την τακτική στα Γυμναστήρια του Συλλόγου φοίτηση και άσκηση .. ". Αν αύριο διπλασιαστούν τα παιδιά και δεν χωράνε στις εγκαταστάσεις του Συλλόγου προφανώς μπορούν να πάνε και κάπου αλλου. Το κέντρο της δραστηριότητας πρέπει πάντα να είναι το γήπεδο του Πανιωνίου.
Αν και διαφωνώ απόλυτα ιδεολογικά με τέτοιες σαλαμοποιήσεις στην συγκεκριμένη περίπτωση θα συμφωνήσω με τη λογική της αυτοδιαχείρισης. Και αυτό γιατί για να ορθοποδήσει οικονομικά αυτή την εποχή ο σύλλογος πρέπει να κρατήσει τα κερδοφόρα τμήματα (και μέσα σε αυτά δυστυχώς κύριοι της διοίκησης είναι το μπάσκετ που χρωστά δεκάδες χιλιάδες ευρώ στον ερασιτέχνη) ώστε να μπορέσει να πληρώσει τα χρέη του και είτε να διαλύσει τα ζημιογόνα είτε να δώσει το μανατζμέντ τους αλλού. Προφανώς με τη διάλυση διαφωνώ συνεπώς η πρώτη λύση που θα πρέπει να δοκιμαστεί θα πρέπει να είναι η συμφωνία με κάποιους για το μάνατζμεντ για καποια χρόνια.
Λοιπόν αυτά που κατάλαβα είναι τα εξής: Υπάρχει ένα σχέδιο αυτονόμησης της υδατοσφαίρισης καθώς ο Σύλλογος δεν μπορεί να υποστηρίξει το μπάτζετ της πρώτης ομάδας. Αυτά που μάθαμε χτες είναι τα εξής:
α) Τα έσοδα τη χρονιά που πέρασε από τις υποδομές του πόλο ήταν 65000. Τα έξοδα των υποδομών και του γυναικείου τμήματος (αυτά που έδωσε ο σύλλογος και όχι αυτά που βρήκαν οι γονείς) ήταν περίπου τα ίδια. Από αυτά τα 30000 ευρώ είναι περίπου οι αμοιβές προπονητών των υποδομών (ασε που οι περισσότεροι είναι απλήρωτοι για κάποιους μήνες - τα σχεδόν 8000 ευρώ που τους οφείλονται είναι μέσα σε αυτό το τριαντάρι) 13500 είναι η συμμετοχή του πολο στα έξοδα (φυσικό αέριο) της μικρής πισίνας και τα υπόλοιπα 20000 διάφορα έξοδα. Από αυτή τη χρονιά ο σύλλογος θα πληρώνει και νοίκι στο δήμο για τη χρήση της μεγάλης πισίνας. Επίσης μάθαμε ότι για τις αθλοπαιδειές ενω ο δήμος είχε βγάλει ένα κονδύλι της τάξης των 53000 ευρώ για τη χρήση των εγκαταστάσεων του Πανιωνίου ο επίτροπος με το έτσι θέλω το έκοψε βάζοντας το σύλλογο 53000 ευρώ μέσα.
β) Το μπάτζετ της πρώτης ομάδας (ανδρικό) ήταν 90000 ευρώ. Περίπου 13500 ευρώ οι αμοιβές των προπονητών και 5000 το μήνα αμοιβές αθλητών χωρίς τα νοίκια των σπιτιών τους (όπου χρειαζόταν). Για ένα τμήμα το οποίο πρακτικά δεν έχει έσοδα καθώς δεν έχει εισιτήρια και δεν νομίζω και τηλεοπτικά δικαιώματα ο αριθμός αυτός είναι τεράστιος. Ο κύριος Μισαηλίδης που ήταν παρών είπε και με το δίκιο του ότι ο στίβος είναι η σημαία του Πανιωνίου και με το ένα τρίτο αυτών των χρημάτων θα μπορούσε στο διασυλλογικό πρωτάθλημα γυναικών να πάρει τη δεύτερη θέση. Ο κύριος Δεβερίκος του απάντησε ότι σε επίπεδο διαφήμισης το πόλο είναι πολύ ψηλότερα από το στίβο. Όμως το καταστατικό του Πανιωνίου αναφέρει ότι τα τρία τμήματα τα οποία αποτελούν τη βάση του Συλλόγου είναι το τμήμα στίβου ανδρών και γυναικών, το ποδόσφαιρό και το μπάσκετ. Με αυτή τη λογική η πρόταση του κυρίου Μισαηλίδη είναι απόλυτα λογική. Επίσης ειπωθηκε ότι υπάρχει λαι το εξής πρόβλημα. Υπάρχουν τμήματα τα οποία είναι κερδοφόρα (π.χ. κολύμβηση, ποδόσφαιρο) και οι προπονητές τους παραμένουν και αυτοί απλήρωτοι καθώς ένα μεγάλο μέρος των κερδών τους πηγαίνει στην υδατοσφαίριση. Με αυτό τον τρόπο δημιουργούμε προβλήματα και στα κερδοφόρα τμήματα. Ο πρόεδρος ρώτησε αν μπορεί το πόλο να γίνει υγιές και με τον όρο υγιές εννοούσε αυτοχρημαστοδοτούμενο σε μερικά χρόνια. Εκεί απάντηση ουσιαστικά δεν δόθηκε.
γ) Οι γονείς οι οποίοι ήταν παρόντες ήταν όλοι σχεδόν από την ομάδα των εφήβων. Κάποιοι μάλιστα έχουν τα παιδιά τους και σε εθνικές ομάδες. Είναι απόλυτα κατανοητό να θέλουν οπωσδήποτε την ομάδα στην Α1 καθώς βλέπουν μέσα από αυτή την εξέλιξη των παιδιών τους. Και γι αυτό και σκοπεύουν να κατεβάσουν ένα σχέδιο για το πόλο που ουσιαστικά θα το ανεξαρτητοποιεί από το σύλλογο.Το σχέδιο αυτό είναι δικό τους , δεν θα είναι σχέδιο των γονέων των παιδιών του πόλο καθώς για να γίνει αυτό θα πρέπει να γίνει μια συνέλευση των γονέων που προφανώς δεν πρόκειται να καταλήξει κάπου εξαιτίας των διαφορετικών συμφερόντων τα οποία υπάρχουν και τα οποία τα βλέπουμε καθημερινά. Φυσικά υπάρχουν τεράστια αντικειμενικά προβλήματα με τα βιλαέτια που έχουν δημιουργήσει οι έφοροι στις υποδομές. Δεν υπάρχει αρχιπροπονητής, δεν υπάρχει κεντρική σχεδίαση, ο καθένας σχεδόν κάνει ότι θέλει, έφυγαν εξαιρετικοί προπονητές και πήγαν σε άλλες ομάδες. Αυτά είναι υπάρκτά προβλήματα τα οποία θα πρέπει να λυθούν μέσα όμως στο πλαίσιο και στη λογική του Πανιωνίου. Επίσης είδα μια επιπόλαια αντιμετώπιση από τους γονείς. Δηλαδή έδειξαν ότι πιστεύουν ότι μπορεί να λυθεί το οικονομικό ζήτημα της υδατοσφαίρισης μέσα από την αύξηση του αριθμού των παιδιών των υποδομών. Αυτό μπορεί να έχει μια βάση για το γυναικείο τμήμα που έχει μικρό μπάτζετ, για το ανδρικό όμως τα πρέγματα είναι πολύ δύσκολα. Αν λοιπόν δεχτούμε ότι ανά 150 παιδιά θα έχουμε μέσα από περικοπές κλπ ένα κέρδος 15000 ευρώ για να φτάσουμε τα 90000 ευρώ θέλουμε 900 παιδιά, αριθμός εντελώς αστείος. Αυτό το τόνισε και ο πρόεδρος λέγοντας τους ότι αν αυξηθούν τα παιδιά θα αυξηθούν και τα έξοδα καθώς θα πρέπει να προσληφθούν και άλλοι προπονητές, να πληρωθούν πισίνες κλπ. Τους είπε λοιπόν ότι περιμένει ένα σοβαρό σχέδιο το οποίο δεν θα στηρίζεται σε μια τεράστια αύξηση του αριθμού των παιδιών.
Γιατί όμως λέω ότι το σχέδιο θα πρέπει να είναι μέσα στο πλαίσο του Πανιωνίου; Γιατί προς το τέλος της συζήτησης διαφάνηκε ξεκάθαρα ότι επειδή τα έξοδα της μικρής πισίνας είναι μεγάλα στις προθέσεις κάποιων είναι να μεταφέρουν κάποια τμήματα εκτός των εγκαταστάσεων του Πανιωνίου ή του κλειστού της Νέας Σμύρνης. Να φύγουν και να πάνε που; Στο Ζάππειο; Στο Αλμα Κλάμπ ανάμεσα στις διαφορες ποδοσφαιρικές σχολές των γάβρων; Για μένα αυτό είναι απαράδεκτο και πολύ σωστά απάντησε ο κύριος Λιαρομάτης ότι ο Πανιώνιος έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία στις υποδομές και δεν θέλει να φύγουν οι υποδομές από το χώρο του.
Για το ίδιο το σχέδιο θα πω ξεκάθαρα ότι θα πρέπει να είναι σοβαρό. Θα πρέπει αρχικά να υπάρχουν τέτοιες ασφαλιστικές δικλείδες ώστε αν αποτύχει το εγχείρημα να αναλάβουν το οικονομικό κόστος αυτοί που το διαχειρίστηκαν και όχι ο σύλλογος. Να μη γίνει το πόλο ένας νέος Αθανασούλης. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν θα πρέπει να γίνει μια εταιρεία η οποία θα αναλάβει το μανατζμεντ της υδατοσφαίρισης και όλα τα συμβόλαια και τα ιδιωτικά συμφωνητικά θα γίνουν ανάμεσα στην εταιρεία αυτή (όχι στον Πανιώνιο) και στους παίκτες και τους προπονητές. Αν η εταιρεία αυτή φέρει π.χ. το Ρεκόμπα του πόλο και δεν έχει αύριο να τον πληρώσει δεν θα πρέπει να μετακυλιστεί το χρέος αυτό στο σύλλογο. Κάποτε θα πρέπει να σταματήσει ο ερασιτέχνης Πανιώνιος να είναι η λύση για την κακή διαχείριση του κάθε ενός που έχει εναλάβει ένα τμήμα του. Θα πρέπει λοιπόν όλες οι υποδομές να μείνουν στις εγκαταστάσεις του Πανιωνίου όσο αυτές χωράνε εκεί (όπως αναφέρει ρητά και το καταστατικο :" με την τακτική στα Γυμναστήρια του Συλλόγου φοίτηση και άσκηση .. ". Αν αύριο διπλασιαστούν τα παιδιά και δεν χωράνε στις εγκαταστάσεις του Συλλόγου προφανώς μπορούν να πάνε και κάπου αλλου. Το κέντρο της δραστηριότητας πρέπει πάντα να είναι το γήπεδο του Πανιωνίου.
Αν και διαφωνώ απόλυτα ιδεολογικά με τέτοιες σαλαμοποιήσεις στην συγκεκριμένη περίπτωση θα συμφωνήσω με τη λογική της αυτοδιαχείρισης. Και αυτό γιατί για να ορθοποδήσει οικονομικά αυτή την εποχή ο σύλλογος πρέπει να κρατήσει τα κερδοφόρα τμήματα (και μέσα σε αυτά δυστυχώς κύριοι της διοίκησης είναι το μπάσκετ που χρωστά δεκάδες χιλιάδες ευρώ στον ερασιτέχνη) ώστε να μπορέσει να πληρώσει τα χρέη του και είτε να διαλύσει τα ζημιογόνα είτε να δώσει το μανατζμέντ τους αλλού. Προφανώς με τη διάλυση διαφωνώ συνεπώς η πρώτη λύση που θα πρέπει να δοκιμαστεί θα πρέπει να είναι η συμφωνία με κάποιους για το μάνατζμεντ για καποια χρόνια.
