Χτες πήγα σε αυτό που διαφημίζονταν σαν μια συνέλευση των γονέων για το πόλο. Ο κόσμος ελάχιστος και κυρίως από το τμήμα των εφήβων και το γυναικείο. Η οργάνωση ανύπαρκτη καθώς όλα τα νούμερα τα έλεγε κάποιος από το κεφάλι του και δεν παρουσιάστηκε γραμμένο τίποτα. Το σχέδιο που αναφέρθηκε στη συνάντηση με τον πρόεδρο δεν υπήρχε σε οργανωμένη μορφή. Μάλιστα αυτά που ακούσαμε στο παρασκήνιο ήταν πολύ περίεργα. Π.χ. μάθαμε ότι μέχρι 7 Ιουλίου οι εισπράξεις του πόλο δεν ήταν 65 χιλιάδες όπως μας είχε πει ο πρόεδρος αλλά μόνο 51 χιλιάδες. Η διαφορά όπως καταλαβαινει κάποιος είναι τεράστια καθώς είναι το 25% των εσόδων. Ποιον να πιστέψει κανείς; Και σε ποιον να στηριχθεί κανείς για να προχωρήσει;
Μάλιστα υπήρξε και έντονη παραπληροφόρηση καθώς αναφέρθηκε ότι αν δεν προχωρήσει αυτή η κίνηση ο Πανιώνιος δεν θα πληρώνει προπονητές κλπ. Στη συνάντηση μας της Δευτέρας όμως δεν είχε ειπωθεί ούτε από τον πρόεδρο ούτε από τον γραμματέα τίποτα τέτοιο. Αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί θα πρέπει να διογκώνονται τα προβλήματα που ήδη υπάρχουν. Ποιο σκοπό εξυπηρετεί μια τέτοια τακτική;
Κάποια στιγμή ακούστηκαν και δύο ονόματα, για να αναλάβουν το πόλο του Πανιωνίου, του κυρίου Γιαννουρή και του κυρίου Σελετόπουλου.
Αυτό που κατάλαβα εγω είναι ότι έχουν γίνει παρασκηνιακές συζητήσεις με κάποιους για να αναλάβουν το πόλο του Πανιωνίου και η κίνηση των γονιών είναι ουσιαστικά το όχημα που θα τους φέρει στον Πανιώνιο χωρίς να φανούν αυτοί. Έχω μάλιστα μάθει και για κάποιες συναντήσεις στο ´Αλμα Κλάμπ όπως π.χ. μια συνάντηση την Παρασκευή που μας πέρασε στην οποία συζητήθηκε η όλη κατάσταση. Θεωρώ σημάδι προχωρημένης σήψης την απευθείας επικοινωνία μιας ομάδας γονέων με το προπονητικό τημ χωρίς τη μεσολάβηση στελεχών του Πανιωνίου (εφόρων, γενικού αρχηγού κλπ). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη σύνδεση των παιδιών όχι με την ομάδα αλλά με τον προπονητή ( με ένα καλό δάσκαλο π.χ. όπως είπε και κάποιος). Το αποτέλεσμα είναι ότι όταν ο δάσκαλος αυτός φύγει από το σύλλογο για τους όποιους λόγους δικούς του η του συλλόγου θα τον ακολουθήσουν και πολλά παιδιά. Και τέτοιες ιστορίες υπάρχουν στο κοντινό περαλθόν του τμήματος πόλο του Πανιωνίου. Σαν μέλος του ερασιτέχνη Πανιωνίου με ενδιαφέρει η ανάπτυξη του Συλλόγου και όχι η δημιουργία περιφερόμενων ομάδων που θα ακολουθούν έναν προπονητή ή μάνατζερ.
Η άποψη μου: Αυτή η ιστορία των γονέων δεν περπατάει. Και δεν περπατάει γιατί
α) Επικεντρώνεται στη συλλογή ενός σημαντικού μεν ποσού το οποίο όμως μάλλον θα αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερο από όσο τώρα υπολογίζεται καθώς οι αριθμοί στους οποίους στηρίζεται είναι μάλλον προβληματικοί.
β) Είναι ελάχιστος ο αριθμός των γονιών που συμμετέχουν (και λόγω εποχής) και ο χρόνος μικρός.
γ) Θα δημιουργήσει τεράστιες ανισότητες μέσα στις ομάδες. Π.χ. αυτοί που θα βάλουν 2 χιλιάδες πέρα από τη συνδρομή τους θα δέχονται π.χ. τα παιδιά τους να είναι στην εξέδρα ή στον πάγκο αν δεν αξίζουν να παίζουν στην ομάδα ή θα πιέζουν με τη λογική "Εμείς πλερώσαμε για να υπάρχει η ομάδα".
δ) Σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται σε προσωπικές κόντρες. Κάποιοι έχουν κόκκινο πανί τον κύριο Βυθούλκα και έχουν σαν μόνο στόχο να τον διώξουν από τον Πανιώνιο. Έτσι όμως δουλειά δεν γίνεται.
ε) Δεν υπήρχε καμία νομική προετοιμασία, δεν ήξερε κανείς τι πρέπει να γίνει νομικά, τι προβλέπει το καταστατικό του Πανιωνίου κλπ. Όλα ήταν στον αέρα.
στ) Επειδή τα έξοδα της μικρής πισίνας είναι μεγάλα κάποιοι θέλουν να πάρουν τμήματα του Πανιωνίου σε άλλα κολυμβητηρια. Αυτό είναι απαράδεκτο και ο Πανιώνιος δεν θα το επιτρέψει. Και γι αυτό θεωρώ ότι δεν παρουσιάστηκε και τίποτα γραπτό. Γιατί εκεί θα φαινόταν ότι δεν υπήρχε έξοδο για την μικρή πισίνα καθώς είναι εκτός σχεδιασμών.
ζ) Αν γίνει ο σύλλογος γονέων με ετήσια συνδρομή 70 ευρώ όπως αναφέρθηκε θα δημιουργήσει τρεις κατηγορίες παιδιών, αυτά που οι γονείς τους διοικούν το σύλλογο, αυτά των οποίων οι γονείς είναι στο σύλλογο και τα άλλα που οι γονείς μέσα στην κρίση δεν μπορούν να πληρώνουν επιπλέον συνδρομές. Αυτό σε λίγο διάστημα θα διαλύσει τις υποδομές του πόλο. Γιατί το να βρεις δυο τρεις αφιλοκερδείς ανθρώπους μέσα σε αυτή τη βρωμια της ελληνική κοινωνίας είναι πιθανό, το να βρείς όμως είκοσι και τριάντα εντελώς απίθανο. Η δημιουργία του συλλόγου κατά τη γνώμη μου θα νομιμοποιήσει τις κλίκες που ήδη υπάρχουν.
Για τους κυρίους του Άλμα Κλάμπ η άποψη μου είναι ξεκάθαρη. Να μείνουν εκεί που είναι και φυσικά όσοι γονείς θέλουν να πάνε τα παιδιά τους στον Απόλλωνα Αλίμου είναι ελεύθεροι. Οι κύριοι αυτοί ήταν στον Πανιώνιο, έφυγαν, τους γνωρίσαμε, τους ξέρουμε είδαμε τι μπορούν να κάνουν και τι κάνουν όταν φεύγουν από μια ομάδα και ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον αλλά αυτά που περάσαμε πέρσι δεν θέλουμε να τα ξαναπεράσουμε.
Μάλιστα υπήρξε και έντονη παραπληροφόρηση καθώς αναφέρθηκε ότι αν δεν προχωρήσει αυτή η κίνηση ο Πανιώνιος δεν θα πληρώνει προπονητές κλπ. Στη συνάντηση μας της Δευτέρας όμως δεν είχε ειπωθεί ούτε από τον πρόεδρο ούτε από τον γραμματέα τίποτα τέτοιο. Αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί θα πρέπει να διογκώνονται τα προβλήματα που ήδη υπάρχουν. Ποιο σκοπό εξυπηρετεί μια τέτοια τακτική;
Κάποια στιγμή ακούστηκαν και δύο ονόματα, για να αναλάβουν το πόλο του Πανιωνίου, του κυρίου Γιαννουρή και του κυρίου Σελετόπουλου.
Αυτό που κατάλαβα εγω είναι ότι έχουν γίνει παρασκηνιακές συζητήσεις με κάποιους για να αναλάβουν το πόλο του Πανιωνίου και η κίνηση των γονιών είναι ουσιαστικά το όχημα που θα τους φέρει στον Πανιώνιο χωρίς να φανούν αυτοί. Έχω μάλιστα μάθει και για κάποιες συναντήσεις στο ´Αλμα Κλάμπ όπως π.χ. μια συνάντηση την Παρασκευή που μας πέρασε στην οποία συζητήθηκε η όλη κατάσταση. Θεωρώ σημάδι προχωρημένης σήψης την απευθείας επικοινωνία μιας ομάδας γονέων με το προπονητικό τημ χωρίς τη μεσολάβηση στελεχών του Πανιωνίου (εφόρων, γενικού αρχηγού κλπ). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη σύνδεση των παιδιών όχι με την ομάδα αλλά με τον προπονητή ( με ένα καλό δάσκαλο π.χ. όπως είπε και κάποιος). Το αποτέλεσμα είναι ότι όταν ο δάσκαλος αυτός φύγει από το σύλλογο για τους όποιους λόγους δικούς του η του συλλόγου θα τον ακολουθήσουν και πολλά παιδιά. Και τέτοιες ιστορίες υπάρχουν στο κοντινό περαλθόν του τμήματος πόλο του Πανιωνίου. Σαν μέλος του ερασιτέχνη Πανιωνίου με ενδιαφέρει η ανάπτυξη του Συλλόγου και όχι η δημιουργία περιφερόμενων ομάδων που θα ακολουθούν έναν προπονητή ή μάνατζερ.
Η άποψη μου: Αυτή η ιστορία των γονέων δεν περπατάει. Και δεν περπατάει γιατί
α) Επικεντρώνεται στη συλλογή ενός σημαντικού μεν ποσού το οποίο όμως μάλλον θα αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερο από όσο τώρα υπολογίζεται καθώς οι αριθμοί στους οποίους στηρίζεται είναι μάλλον προβληματικοί.
β) Είναι ελάχιστος ο αριθμός των γονιών που συμμετέχουν (και λόγω εποχής) και ο χρόνος μικρός.
γ) Θα δημιουργήσει τεράστιες ανισότητες μέσα στις ομάδες. Π.χ. αυτοί που θα βάλουν 2 χιλιάδες πέρα από τη συνδρομή τους θα δέχονται π.χ. τα παιδιά τους να είναι στην εξέδρα ή στον πάγκο αν δεν αξίζουν να παίζουν στην ομάδα ή θα πιέζουν με τη λογική "Εμείς πλερώσαμε για να υπάρχει η ομάδα".
δ) Σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται σε προσωπικές κόντρες. Κάποιοι έχουν κόκκινο πανί τον κύριο Βυθούλκα και έχουν σαν μόνο στόχο να τον διώξουν από τον Πανιώνιο. Έτσι όμως δουλειά δεν γίνεται.
ε) Δεν υπήρχε καμία νομική προετοιμασία, δεν ήξερε κανείς τι πρέπει να γίνει νομικά, τι προβλέπει το καταστατικό του Πανιωνίου κλπ. Όλα ήταν στον αέρα.
στ) Επειδή τα έξοδα της μικρής πισίνας είναι μεγάλα κάποιοι θέλουν να πάρουν τμήματα του Πανιωνίου σε άλλα κολυμβητηρια. Αυτό είναι απαράδεκτο και ο Πανιώνιος δεν θα το επιτρέψει. Και γι αυτό θεωρώ ότι δεν παρουσιάστηκε και τίποτα γραπτό. Γιατί εκεί θα φαινόταν ότι δεν υπήρχε έξοδο για την μικρή πισίνα καθώς είναι εκτός σχεδιασμών.
ζ) Αν γίνει ο σύλλογος γονέων με ετήσια συνδρομή 70 ευρώ όπως αναφέρθηκε θα δημιουργήσει τρεις κατηγορίες παιδιών, αυτά που οι γονείς τους διοικούν το σύλλογο, αυτά των οποίων οι γονείς είναι στο σύλλογο και τα άλλα που οι γονείς μέσα στην κρίση δεν μπορούν να πληρώνουν επιπλέον συνδρομές. Αυτό σε λίγο διάστημα θα διαλύσει τις υποδομές του πόλο. Γιατί το να βρεις δυο τρεις αφιλοκερδείς ανθρώπους μέσα σε αυτή τη βρωμια της ελληνική κοινωνίας είναι πιθανό, το να βρείς όμως είκοσι και τριάντα εντελώς απίθανο. Η δημιουργία του συλλόγου κατά τη γνώμη μου θα νομιμοποιήσει τις κλίκες που ήδη υπάρχουν.
Για τους κυρίους του Άλμα Κλάμπ η άποψη μου είναι ξεκάθαρη. Να μείνουν εκεί που είναι και φυσικά όσοι γονείς θέλουν να πάνε τα παιδιά τους στον Απόλλωνα Αλίμου είναι ελεύθεροι. Οι κύριοι αυτοί ήταν στον Πανιώνιο, έφυγαν, τους γνωρίσαμε, τους ξέρουμε είδαμε τι μπορούν να κάνουν και τι κάνουν όταν φεύγουν από μια ομάδα και ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον αλλά αυτά που περάσαμε πέρσι δεν θέλουμε να τα ξαναπεράσουμε.
